tag:blogger.com,1999:blog-22803550796659528052011-11-27T15:32:01.370-08:00"Denize Git" Diyordu Düşlerindeki Ses, "Kendini Bulacaksın İçinde"Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.comBlogger281100tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-28653709757969433812011-08-25T05:43:00.000-07:002011-08-25T05:43:50.749-07:00- lunaparklardan başka, neler çaldık aydan acaba? çimenlere yayılıp, dinlenmek istiyorum.. beni yıldızların duyabileceği kadar sessiz ve karanlık bir yerde&nbsp; dedi ÇığlıkAdam<br /><br />- <em>cebini jetonlarla doldurayım da git, çıkarıver içindeki gazı sen</em> dedi VavKedi<br /><br />- olmaz!<br /><br />-<em> gazoz kapağı versem?</em><br /><br />- mavi mi?<br /><br />-<em> ne mavisi?</em><br /><br />- giderilen susuzlukların ardından kıymeti kalmayıp atılan mavilerden! peynir gemisini yüzdürmeye çalıştıkları mavilerden! nereden nereye geldik yahu. susalım biraz. bu gürültüde sesimiz duyulmayacaksa madem, biz gürültüyü dinleyelim.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-JuNjcheTGuQ/TlZDc2ZAniI/AAAAAAAACfM/-mX6ZqHmgWo/s1600/cat+and+the+moon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-JuNjcheTGuQ/TlZDc2ZAniI/AAAAAAAACfM/-mX6ZqHmgWo/s320/cat+and+the+moon.jpg" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-2865370975796943381?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-33237828362405200452011-06-14T11:49:00.000-07:002011-06-14T12:02:33.236-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-MSupN1FBQAU/Tfeujc7qDEI/AAAAAAAACYU/-Q93GtUP2Rs/s1600/kedipabuc.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-MSupN1FBQAU/Tfeujc7qDEI/AAAAAAAACYU/-Q93GtUP2Rs/s400/kedipabuc.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5618150984253049922" border="0" /></a><br /><span style="color:#000000;background-font-weight:normal;font-style:normal;text-decoration:none;vertical-align:baselinefont-family:Verdana;font-size:100%;color:#ffffff;" ><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- sen nasıl duyuyorsun beni ta oradan? yaklaşsana ne olur.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">- yeterince az konuşursan, yıldızların çıtırtısını bile duyarsın!</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- haklısın.. hele ki konuşan bensem, bulutların ötesinden dinlemek lazım! olsun, sen yine de yaklaş ne olur.. sen yaklaşırsın.. ama sarılmalara ayrılık bulaştıran insanlığı kınıyorum!</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">- hihihiii!</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- sarılanlar illa ki ayrı yollara mı gitmeli birazdan?</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">- veya ayrı yollardan gelmiş olmaları şart mı ki? hihhiiihi!</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- komikse komik, hadi gel.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">- dur yahu! karşıya geçelim hele. yaya yolunda sarılırsan, komik olmak bir yana, ya sopa yersin ya polis çeker kulağını..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- veya geri zekâlı görünmekten kurtulup, hakikaten bir geri zekâlı gibi davranmış olurum! dedi ÇığlıkAdam</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">- sus ve tut elimi. dedi ZühreNaz</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- ne oldu, ne yaptın bilmiyorum.. ama belli ki, geçmişte çok sallantılı bir yoldan geçmişsin. senin korkuların yerlerinden kaymış a canım. yılandan korkmuyorsun.. hatta belki paraşütle üç bin metreden bile atlarsın. ama birkaç damla yağmur yağsa, tedirgin serçelere benziyorsun.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">- hiihihihhi, ukala dümbeleği! biliyorsun ki, korktuğum şey, yağmur değil.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- biliyorum, biliyorum. yine de korkuların yer değiştirmiş işte.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">- amaan! hadi bir şeyler anlat.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- konuşuyoruz ya işte.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">- konuşma, güzel bir şeyler anlat ne olur.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- baksana şu bizi geçip giden iki bayana. nasıl oluyor da hiç ara vermeden konuşuyorlar. hem de aynı anda! hem konuşuyor, hem dinliyorlar diyeceğim ama.. hiç zannetmiyorum birbirlerini dinlediklerini. aynı anda hem konuşuyorlar hem konuşuyorlar! kadın milleti işte! hahaaa, müthiş bir yetenekleri var bu konuda.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">- genelleme yapma! genelleme yapma! genellemelerden nefret ediyorum.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- hahahaa! a canım. bu tepkin de bir genellemeden ibaret. üstelik içinde var olmayan bir şeyden nefret edemeyeceğine göre. boşuna çırpınma, uçamazsın. sen de bizim gibi yaya gideceksin. ama.. ama haklısın, dinlemiyorlarsa da duyuyorlardır. o hanımlar birbirini duymasalar, konuşamazlardı..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">- üf ya, üf.. konuşuyor, konuşuyor ama güzel bir şey anlatmıyorsun.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- sarılalım.. aksi halde kanayan bir yara gibi dolaşıyorum etrafta. sarıl ne olur,</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">- uyy!</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- …</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">- …</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- iyi ki varsın! diğerleri aynı anda sadece konuşuyor ve duyabiliyorlar! ama sen! sen hem duyup, hem dinliyor, hem anlıyor, hem anlam katıyor, hem..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">- ay bir sus yahu! gürültü yapma da uçuşan düşleri, düşünceleri duyalım!</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- düşünüyoruz, o halde varım! dedi ÇığlıkAdam</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">- hihihii, deli! kafana kedi kaçmış senin.. hihiihihhi! dedi ZühreNaz</span><br /></span><span style="color:#000000;background-font-weight:bold;font-style:italic;text-decoration:none;vertical-align:baselinefont-family:Verdana;font-size:100%;color:#ffffff;" ></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-3323782836240520045?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-50011714725626520642011-05-04T13:35:00.000-07:002011-05-04T14:14:56.718-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-fwX1WzCF-Lc/TcHBqYaCSdI/AAAAAAAACX8/-_OOOC6QDXc/s1600/cat1.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 266px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-fwX1WzCF-Lc/TcHBqYaCSdI/AAAAAAAACX8/-_OOOC6QDXc/s400/cat1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5602972345275926994" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic;"><br /><br />- aydınların ışığı nereden gelir?<br /></span><br />- masa lambasından büyük ihtimal..<br /><br /><span style="font-style: italic;">- hıhı, çoğunlukla da floresan!</span><br /><br />- civciv bile çıkmıyor o beyaz ışıkta! biraz gün ışığı yaksa yüzlerini. biraz dikenler batsa dağda bayırda. çamur atsa çocuklar üzerine. bak ki geriye ne kalıyor o süslü laflardan...<br /><br />- hah! şuncağızların dinine küfreden, sağlam imanlı olsa bari!!<br /><br />- ne yani? sen dedin floresan diye daha demin.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- sen de hemen atladın. kendi haline bak önce.</span><br /><br />- gene ne yaptım? dedi ÇığlıkAdam<br /><br /><span style="font-style: italic;">- fesboku kokluyorum ekranım kapalı / bir garip Orhan Veli şiiri dolanıyor / arasında tıkırtılı kalabalığın / lazer gözlü fareler kovalıyor saatleri / fesboku kokluyorum ekranım kapalı dedi VavKedi</span><br /><br />- haa, yine şu mevzu! ne yapalım? herkes burada! seneler önce bilgisayar kullandığımız için üç beş ucubeydik insanların nazarında..<br /><br /><span style="font-style: italic;">- hah! herkes oradaymış! herkes her yerde be yahu! internette de dolanmayıver.. bir de böyle tat ucubeliği. kuyruğumu sallayacak boşluk bulamıyorum! her yer insan dolu!</span><br /><br />- bunları duyan da beni prize takılı sanacak.. aşk olsun ya. bu saat oldu yeni geldim eve.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- bana ne! benim için mi gezdin?</span><br /><br />- sen niye pençeliyorsun beni böyle son zamanlar?<br /><br /><span style="font-style: italic;">- yollar, kaldırımlar gezilmez oldu artık. bir de milyonlarca beyaz leke! plastik yağdıran kirli bulutlar gibi boyuyorsunuz etrafı!</span><br /><br />- ah! yine yarama bastın. o sevmediğim betonları, asfaltları özleyeceğim, arayacağım aklıma gelmezdi hiç. ah ya, hadi biz kaldırımlarda gezmeye mecburuz.. bari sen inme yere. pervazlardan, korkuluklardan, duvar tepelerinden falan yürü hep.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- hı oldu. çatıları da gösterirsin bana sen. zahmet etme, mart ayı da bitti! neymiş, kediler mart ayında kur yaparmış. neymiş, hovarda kediler çatılara çıkarlarmış. çatıları da, mart ayını da siz icad ettiniz! maoov!</span><br /><br />- neşeli bir şey söyleyeyim mi? tükürmeyi bilmeyen veya belki de ömrünce hiç buna gerek görmemiş birini tanıyorum.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- ben de!</span><br /><br />- sen de mi? dünya üzerinde, aynı şehirde, aynı arkadaş çevresi ve aynı zamanlar içinde böyle bir insandan iki tane olmasının olasılığı nedir?<br /><br /><span style="font-style: italic;">- bilmiyorum. ama gezdiğin o semtte neredeyse hiç kedi yoktu!</span><br /><br />- sen beni mi takip ediyorsun?<br /><br /><span style="font-style: italic;">- bu konuyu araştırmalısın. cidden acayip haller var bu işin içinde. düşünsene.. acaba kediler mi semt seçiyor? yoksa semtler mi kedileri kabul etmiyor? trafik, gürültü falan desen... beyazıt, sultanahmet, beyoğlu, .. hepsinde kediler var.</span><br /><br />- oldu! bir istatistikçi, bir sosyolog, bir gezgin, bir de parası çok olan birini bulalım.. başlayalım kitap yazmaya hı? ya, sen neden beni takip ediyorsun?<br /><br /><span style="font-style: italic;">- geç kaldım!</span><br /><br />- nereye?<br /><br /><span style="font-style: italic;">- çatısız kediler oratoryo’suna yetişmem gerek.</span><br /><br />- oratoryo mu? o ne yahu?<br /><br /><span style="font-style: italic;">- google a bak!</span><br /><br />- fazla biletin var mı?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-5001171472562652064?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-26001160354058636292011-03-17T08:42:00.000-07:002011-03-17T08:54:57.298-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-5_qzAIRdsBs/TYItRJmdA5I/AAAAAAAACTI/dhHyRO6ATMM/s1600/Cat.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 332px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-5_qzAIRdsBs/TYItRJmdA5I/AAAAAAAACTI/dhHyRO6ATMM/s400/Cat.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5585076260551066514" border="0" /></a><br />- kayboldu!!..<br /><span style="font-style: italic;"><br />- hayır, hayır, yerinde duruyor.</span><br /><br />- göremiyorum ki hani, nerede?<br /><br /><span style="font-style: italic;">- doğrudan üzerine bakarsan... göremezsin.</span><br /><br />- neden? korkup saklanıyor mu ki? hahaa!<br /><br /><span style="font-style: italic;">- ya ya, öyle.. sürekli titriyorlar zaten! sen dimdik bakınca da panikleyip yerlerinden kayıyorlar.. dedi VavKedi<br /></span><br />- oynama yahu benimle. o düşenlere göktaşı diyoruz! dedi ÇığlıkAdam<br /><br /><span style="font-style: italic;">- ne yani, siz göktaşı dediniz diye göktaşı olmak zorunda mı onlar? zorunluluk sorunlu bir sorumluluktur.<br /><br /></span> - ...?<br /><br /><span style="font-style: italic;">- zayıftı, evet çok zayıftı ışığı o yıldızın. ama tabii ki sen bakıyorsun diye düşmedi, sönmedi veya kaybolmadı. yine aynı yerinde. yine parlıyor. ona değil, onu çevreleyen karanlığa bak!</span><br /><br />- ...!<br /><br /><span style="font-style: italic;">- oradaymış değil mi? </span><br /><br />- evet.. kaybetmemişim onu. bakışımı biraz kaydırınca fark ettim.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- her kaybolanı bulmak böyle kolay olsaydı?</span> <br /><br />- öyle olsaydı, bu kadar derine inmezdim.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- tohumlar ve kökler ışığı genellikle görmez. toprak örter üzerlerini. ki hayat versinler.. gelişip, büyüsünler. </span><br /><br />- tohumlar fidana, fidanlar ağaca, ağaçlar ormana, dönmeli yurdumda!! nerden geldi bu şarkı şimdi aklıma yahu!<br /><span style="font-style: italic;"><br />- ne zaman adam olacaksın sen yahu?</span><br /><br />- böyle olmam. sen de dedin ya. böyle olamam.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- ya nasıl?</span><br /><br />- üzerime toprak atılınca! dedin ya, toprak örtmek lazım üzerime dallanıp budaklanmam için.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- aşığa bağdat sorulmaz derler. yok yok, işin aslı, aşığa hiç bir yer sorulmaz o mesafeden! dedi VavKedi<br /></span><br />- hangi mesafeden? dedi ÇığlıkAdam<br /><br /><span style="font-style: italic;">- </span><span style="font-style: italic;">onu da sen bul. </span><span style="font-style: italic;">cetvelim yok benim. .. maaouv!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-2600116035405863629?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-52689932427344688862010-11-01T12:42:00.000-07:002010-11-01T12:44:03.667-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/TM8YRncq2cI/AAAAAAAABSk/myo8q8HCkrs/s1600/331468.png"><img style="cursor: pointer; width: 261px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/TM8YRncq2cI/AAAAAAAABSk/myo8q8HCkrs/s400/331468.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5534669157987703234" border="0" /></a><br /><br />- yoldan da yolculardan da<br />yolcuların anlattıklarından<br />anlatacaklarımdan da sıkıldım usta<br />...<br />belli ki beni karşı kıyıya götüreceği yok bu geminin<br />...<br />belli ki karşı kıyı yalanmış usta<br />...<br />sen ya bir can yeleği ver bana<br />ya nasıl hayatta kalırım onu göster<br />...<br />belli ki sonunda ya batacağız<br />ya atlayacağım artık<br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">- maaouv!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-5268993242734468886?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-53749120551878595832010-10-10T13:56:00.000-07:002010-10-10T14:28:34.586-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/TLIpDU0A0UI/AAAAAAAABSc/wvnkuYN5aqk/s1600/262_by_kalemkar.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 266px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/TLIpDU0A0UI/AAAAAAAABSc/wvnkuYN5aqk/s400/262_by_kalemkar.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526524829840232770" border="0" /></a><br /><br /><br />- Usta ne zaman çıktın oraya?<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Alışveriş merkezinden dönüşte kısayolu kullandım. Mezarlığı!</span><br /><br />- Of ya! Bıktım her baktığım yerde reklam görmekten. Gri, soğuk beton duvarlara razıyım. Boynum ağrıdı sana bakarken. İn ne olur şu panodan aşağı.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Yani diyorlar ki sana: Üzülme hiç. Paran kadar değil, harcadığın sürece mutlusun! </span>dedi BilgeKedi<br /><br />- Üzüldüğümü nerden çıkarıyorlar ki? dedi ÇığlıkAdam<br /><span style="font-style: italic;"><br />- Cebinden çıkarıyorlar. Önce tabi ki birer boş cep dikiyorlar elbisene.</span><br /><br />- Sonra da çalış diyorlar, değil mi usta? Üç kuruşluk maaş verip, beş kuruşa satarken mutluluğu bize, on kuruşluk masraf çıkıyor ruh ve bedenimize.<br /><span style="font-style: italic;"><br />- Eee, daha ne olacak? Baksana! Daha dünyaya gelmeden müşteri oluyor insan bu tezgâha. Yaşam koçluğu, evlilik danışmanları, ana baba eğitimleri, hamilelik sürecindeki bin türlü macera, doğum tarihini, saatini ve yerini satın almak, sezeryan, tedavi, mama, bez, kreş,...</span><br /><br />- Hahaaha! Bu ne salaklıktır! Doğum günü 10.10.10 olması için cart diye karnını yardırıp, çocuğu zorla dışarı çıkarmak! Kozayı delip, kanatlarını zedeliyorlar bu dengenin. Şimdi duysalar bin tane palavra sıkacaklar haklı çıkmak için. Bu nasıl bir ahmaklıktır ki insanların hepsini birden kör etmekte!<br /><span style="font-style: italic;"><br />- Çiftlik insanlarından ne beklersin? Kuru yapraklar gibi, rüzgar nerden eserse, oraya savruluyorlar topluca. Şehirlere bulanık ve tehlikeli nesiller doluşuyor.</span><br /><br />- Ah usta! Ah usta! Her sonbaharda, şu güzelim yapraklara çöp muamelesi yapılması canımı yakıyor. Kendilerini süpürüp atsalar ya kenara! Bu ne vefasızlıktır! O canım renkleriyle biraz olsun anlam kazanıyordu asfalt ve betonlar.. Bu ne gaddarlıktır!<br /><span style="font-style: italic;"><br />- Zannediyor musun ki, sadece yapraklara müstahak görülüyor bu muamele, hı?</span><br /><br />- Biliyorum usta, biliyorum. Süpürgesine aşık olan cadaloz çok var!<br /><span style="font-style: italic;"><br />- Hop! Ne alakaydı şimdi bu?</span><br /><br />- Şakaydı yahu. Güzeller geçip gidiyor usta, güzelliği ezerek. Sevgililer geçip gidiyor, aşkı ezerek. Gölgeler geçiyor usta, gölgeler, yolları eskiterek.<br /><span style="font-style: italic;"><br />- Peki peki, gidelim bu caddeden. Kalabalık hepten aptallaştırıyor seni.</span><br /><br />- Önce mezar taşlarını sakladı duvarlar. Sonra kendilerini. Bıktım usta. Nefes alamıyorum adeta. Bu hikâyenin hiç bir şeye saygısı yok. Damarlarımızı emip, bir gün hiç var olmamış gibi bizi duvarların ötesine süpürüyorlar.<br /><span style="font-style: italic;"><br />- Hey! Hey, uyan.. Ya sen? Neden şu duvarları hiç konuşmuyorsun? Sence satırlar mı daha derin, yoksa satır araları mı? Kendini nereye atıyorsun ben gidince?</span><br /><br />- Hangi satırlardan bahsediyorsun?<br /><span style="font-style: italic;"><br />- Bu ve hemen üstteki satırlar yahu! Canın çok yanıyor mu dibe düşünce? </span><br /><br />- ..?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-5374912055187859583?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-24562978123678754132010-10-07T06:30:00.000-07:002010-10-07T07:25:46.497-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/TK3MW-o6NxI/AAAAAAAABSU/O5rIdNb_SSk/s1600/a+Girl+and+a+Cat.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 296px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/TK3MW-o6NxI/AAAAAAAABSU/O5rIdNb_SSk/s400/a+Girl+and+a+Cat.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5525297012997240594" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-style: italic;">- Ben güzele güzel demem, güzel benim olmayınca.. Muhannetin kahrın çekmem, gel deyip de gelmeyince!!</span> dedi BilgeKedi<br /><br />- Muhannet neydi usta? dedi ÇığlıkAdam<br /><span style="font-style: italic;"><br />- İhanet eden, hain, kalleştir anlamı. Yine güzele dair.. Yine bir erkek şair. </span><br /><br />- Hahaaa! Usta, sen yoksa, yoksa cinsiyet ayrımı mı var diyorsun bu konuda hı?<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Yok mu? Baksana etrafına! Kadın bedeni ne tükenmez bir hazine pazarlar için!! Otomobil fuarlarına gidenlere bak hele. Veya gazetelere!<br /><br /></span>- Usta! Gelmem bu oyuna ben! Şimdi bana kaş, göz, kıvrımlar, kalçalar ve tende mi takılıyoruz diyeceksin? Pazar dedin, tezgâh dedin, tuzak diyorsun. Peki, alışverişi en çok kimler yapıyor söyler misin? Veya bu satılanlar sadece erkeklere mi yönelik? Ya şu duvardaki seksi kadın ve dondurma reklamı? Bu reklam erkeğe mi kadına mı hitap ediyor şimdi? Haha hahaah! Daha fazla yorum yapmayacağım.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Güzellik geçicidir. </span><br /><br />- Belki, belki güzellik gelip geçer! Fakat aşkına varmak isteyen herkes, önce ya güzellikten geçer veya güzellikle geçer. Öteki yollar ya çok uzun ya çok zahmetlidir.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Mühim olan iç güzelliktir.</span><br /><br />- İç güzelliğimi gösterecek bir kıyafet veya yöntem var mı usta? Varsa söyle de, tanışmaya giderken öyle gidelim.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Japonlar onu da yapmıştır elbet. Görmedin mi haberlerde falan, tanıtılıyor, satılıyordu gözlükler?</span><br /><br />- Hahhaha! Usta! Ne diyorum ben? Benim kastettiğim iç güzelliği gösteren tek şey var, zaman. Ama kimsenin güzelden, zevkten feda edecek zamanı yok.<br /><span style="font-style: italic;"><br />- Bunlar bir yana, sadece insan mı arar, görür güzeli? Hı?</span> dedi BilgeKedi<br /><br />- Sağlam bir soruydu bu. Güzel koku ve renklere kapılıp giden böcek ve kuşlar görüyoruz. Genellikle benzer koku ve renklerden hoşlanır canlılar. Yani güzel olandan. dedi ÇığlıkAdam<br /><span style="font-style: italic;"><br />- Cevabımı alamadım ki ben! Bir arı veya sinek kuşu için, gidip koklamadığı, tatmadığı çiçek, çirkin midir yani? Sence, onlar çiçekleri güzel çirkin diye ayırırlar mı? Ayırabilirler mi? </span><br /><br />- Ayırmazlar. Ayıramazlar..<br /><span style="font-style: italic;"><br />- Ya neden onlar için "güzele koşuyorlar, güzeli arıyorlar, seçiyorlar.." diye yorum yapıyorsun?</span><br /><br />- Öyle olduğu için. Güzel değiller mi ki?<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Hâlâ "güzellik" etiketini yapıştırıyorsun etrafa! Onları çeken sadece hayatta kalma dürtüsü yahu. Yaşamak için yemek zorundalar. Ve çirkin dediğin kokular aslında ya çürümüş ya bozulmuş olan organiklerden geldiği için canlılar uzaklaşır onlardan. Çünkü bunları yemek ya hastalıkla ya ölümlerle tecrübe edilmiştir. </span><br /><br />- Leş yiyen akbabalar? Kurtcuklar? Herkesi kendi zevkiyle "güzelce" bıraksak olmaz mı?<br /><span style="font-style: italic;"><br />- Eee, tabiatta hiç birşey ısraf edilmez! Her ne kadar manzarayı bozsan ve bunun için daima kafa patlatsan da ister istemez bu manzaranın bir üyesisin!! </span><br /><br />- Ne yani? Şimdi nereye vardık? Yine "Güzellik bir tuzaktır. Esas gerçek, güzellikten ve güzelden çok uzaktır! Herşey hâyâl, herşey rüyâ!" falan mı diyeceksin bana? Peki, neden dişi kaplan erkeğini en güçlülerden, en sağlıklılardan seçiyor? Neden erkek tavuş kuşları tüylerindeki ihtişamlı renkleri sergileyerek kendilerini beğendirmeye çalışıyor? "Hayatı devam ettirebilmek için, çoğalmak için.." diyeceksin eminim.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Sen benim yerime cevaplar üretmeyi bırak. Güzellik izafidir.. Yirmi yıl önceki güzellik anlayışıyla, elli yıl veya beş asır önceki aynı mı? Zambiya'lı birinin beğendiğini, İrlanda'lı kişi de sever mi? Baba ile oğlunun bile zevkleri farklı. </span>dedi BilgeKedi<br /><br />- Bize ne, bana ne, sana ne bunlardan usta. Ne yapmaya çalışıyorsun ki? Nereye kadar?!! Nereye kadar devam edebilirsin güzelliği kategorize etmeye? İzafiyet, zaafiyet belirtisidir! Onun, bunun veya şunun güzellere güzel demesiyle uğraşmayalım biz! Kendi güzelimizi bulduk mu? Bulduysak ne oldu? Doyduk mu? Doyduysak, hâlâ güzel mi bizim için o? Sorun nedir? Neden el-alemin güzelleriyle çene yoruyoruz? Neden sayıp, sayıp döküyoruz hı? Alıp veremediğimiz nedir? Şu köşeden aniden çıkıverse; Peçesini kaldırıp, bir göz süzüverse.. Seyreyle cümbüşü sen. Deliliğin bizi hangi kuytuda beklediğini bilemeyiz ki!! dedi ÇığlıkAdam<br /><br />- ...<br /><br />- Sahi usta, söylesene sen; Güzel ve çirkin kavramını geçsek, aşsak.. Görmesek, umursamasak artık.. Geriye kalanın bir hiçlik olmasını düşünebiliyor musun?<br /><span style="font-style: italic;"><br />- Mutlu son yoktur.</span><br /><br />- Neler oluyor Usta? Mutluluk ve son nasıl aynı cümlede geçebilir? Neden kışkırtıyorsun beni?<br /><span style="font-style: italic;"><br />- Tamam, tamam. Geçen de söylemiştim. Ne kadar konuşsan haklısın, elbette güzele meyledeceksin. Ölmeden, ölümü tatmadan susturamayacakların var! Ve asla duyamayacakların! Ne demiş Hz. Mevlânâ : "Gül düşünürsen gülistan, diken düşünürsen dikenlik olursun."</span><br /><br />- Nereye Usta?<br /><span style="font-style: italic;"><br />- Alış veriş merkezine!</span><br /><br />- Hı?!!?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-2456297812367875413?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-84760460711322122912010-09-28T14:39:00.001-07:002010-09-28T23:02:56.864-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/TKJhWiZAQPI/AAAAAAAABSM/3iA8MxKyRHc/s1600/_The_Black_Cat__by_moroka323.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 250px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/TKJhWiZAQPI/AAAAAAAABSM/3iA8MxKyRHc/s400/_The_Black_Cat__by_moroka323.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5522083132926345458" border="0" /></a><br /><br />- Şairler ölene dek huzursuz mudur acaba? Yo yo, ölüm bile susturamaz ki bu feryadı.. dedi ÇığlıkAdam<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Ölmeden bilinmez neyin susup, neyin konuşacağı! Hem sana ne ki şairlerin derdinden?</span> dedi BilgeKedi<br /><br />- Bari, bilselerdi. Umut etselerdi, bir gün şiirlerine değer verileceğini.<br /><br />- <span style="font-style: italic;">Kimi kendini Napolyon zanneder, kimi Hz. Musa, kimi de Abdülhamit. Heey! Sende mi sıyırdın yahu? Uyan! Nereden çıktı bu şair ve şiir oyunu?</span><br /><br />- İlla bir yerimden mi çıkması lazım usta? Hı? Aha bak şu duvara bir reklam afişi asılmış bugün. Şimdi, bunu gördüm ve konuştum diye, ben mi peydah etmiş oluyorum bu manzarayı?<br /><br />-<span style="font-style: italic;"> Peki, peki. Madem öyle, kimlerden kıskanıyorsun bu şairleri, sen onu söyle? dedi BilgeKedi</span><br /><br />- Nereden anladın kıskandığımı, kıyasladığımı? dedi ÇığlıkAdam<br /><br />-<span style="font-style: italic;"> Sırası değil bunun, hadi devam et.</span><br /><br />- Ressamlar!<br /><br />-<span style="font-style: italic;"> Ee, başka kimler uyacaktı ki bu hikayeye? Resim ve şiir ha? </span><br /><br />- Doğurup, doğurup terk eder sokağa kendini sanatçı. Sonra çekilir, sessizce çekilir gölgesine çirkinliğinin. Tiktak tiktak tiktak.. Bir göz teması yeter. Yine dertler, ızdıraplar çalacaktır kapısını onun. Başka kim girecekti ki koynuna bu çirkinliğin? Tiktak tiktak tiktak.. Sonra sancısı başlar bir başka doğumun.<br /><br />-<span style="font-style: italic;"> Neden peki, neden en çok şiirler yetim kalıyor, meme bulamıyorlar? Neden ölmeye mahkum ettin onları?</span><br /><br />- Şiirler aşuftedir, ağızdan ağıza dolanır. Resim öyle mi ya? Şiir orta malıyken, herkesinken, bir resim sadece bir duvarı süsler!<br /><br />-<span style="font-style: italic;"> Şiire fahişe dedin ya, pes doğrusu! Gel hele, gel bir de buradan bak. Ya hiç utanmadan, her ayrıntısı, her kıvrımını birer ziyafet olarak sunan resim? Ya esas ortalık malı oysa? Asalet bu mu şimdi hı? Oysa şiir öyle mi? Herkes okur, herkes tekrar edebilir ama, sadece hisseden yaklaşır onun mahremine!</span><br /><br />- Herkes kendi doğrusunu takip eder. Peki, hangisi gerçek olan? Nasıl bileceksin?<br /><br />-<span style="font-style: italic;"> Bilmiyorum ki, belki hepsidir, belki hiçbiri. </span><br /><br />- Ne biliyoruz ki zaten? Akıllı olmak her ne kadar iyiyse de, delilik kadar güzel olamaz!<br /><br />-<span style="font-style: italic;"> Herşey güzellik değildir. dedi BilgeKedi</span><br /><br />- Evet, güzellik herşey değil.. Belki! Ama herşey güzellikle başlar! dedi ÇığlıkAdam<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-8476046071132212291?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-20363537718030232092010-09-04T13:50:00.000-07:002010-09-04T14:09:02.335-07:00- Neden kafamız yuvarlak acaba? Kenarı köşesi olabilir miydi ki? dedi ÇığlıkAdam<br /><br /><span style="font-style: italic;">- İnsan evladı! Yüzbinlerce yıldır, başını ordan oraya vura vura ezdi, yok etti çıkıntılarını. </span>dedi BilgeKedi<br /><br />- Hah! Sanki senin kafan küp şeklinde!<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Dön hele bak.</span><br /><br />- Nereye?<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Gölgemize.</span><br /><br />- Ama, kulakların veriyor o şekli!<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Çünkü hâlen dinliyorum onları ben. Ve güveniyorum da. Ya sen?</span><br /><br />- Ben... Ben, görmek bir yana, bakmıyorum bile!<br /><br />- ...<br /><br />- Sence, çakıltaşları da mı böyle düşüne düşüne yuvarlaklaştı usta?<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/TIKxOFQH4kI/AAAAAAAABSE/79SoLlOJapA/s1600/Cat__s_Shadow_by_Anbu_Star.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/TIKxOFQH4kI/AAAAAAAABSE/79SoLlOJapA/s400/Cat__s_Shadow_by_Anbu_Star.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513163749340996162" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-2036353771803023209?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-127576081102846762010-08-20T04:36:00.000-07:002010-08-20T05:17:10.428-07:00<img alt="http://1.bp.blogspot.com/_w7ilNrFnHH4/SLLGQt7uxtI/AAAAAAAAGZs/smNNSwYwNp8/s400/cat+at+the+door.jpg" src="http://1.bp.blogspot.com/_w7ilNrFnHH4/SLLGQt7uxtI/AAAAAAAAGZs/smNNSwYwNp8/s400/cat+at+the+door.jpg" /><br /><br /><br /><span style="font-style: italic;">- Baksana, sadece yüksek ağaçlardaki yapraklar değil, dipteki kısacık otlar da kıpır kıpır oynuyor artık. Nihayet kurtuluyorsun bu sıcaklardan!</span><br /><br />- Meteorolojiye yeni bir açı kazandırdın usta!<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Dört ayak üzerinde gezerken elbette farklı görürsün alemi. </span><span>dedi BilgeKedi</span><br /><br />- Hahhaha, hiç gülmesen de, beni çok güldürüyorsun usta! dedi ÇığlıkAdam<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Sen gülen bir hayvan gördün mü ki böyle konuşuyorsun hı?</span><br /><br />- Eee, ama konuşuyorsun ya! Neden gülmeyesin ki?<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Konuşuyor muyum? Kim? Ben mi?</span><br /><br />- ..?<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Kediler konuşur mu yahu! Kazayla bir kedi konuşsa anında gazetelere çıkıp rezil kepaze olur!</span><br /><br />- Bilmem ben bunları, okumam gazete falan! Oynama benimle ne olur.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Okumazmış! Hıhh! Az evvel ben yokken okuduğun neydi? </span><span>dedi BilgeKedi</span><br /><br />- Gazete değil okuduğum, sadece köşesiydi. dedi ÇığlıkAdam<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Eee, gazete okumuş olmuyor musun şimdi sen?</span><br /><br />- Hayır, sadece bu köşeyi okuyorum hep. Yazılarını okuduğum kişi başka yerde yazsa, gider oradan okurum.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Bakayım.. Hmm.. Bak ne diyor; "Gazeteciler gördüklerini mi yazar, bildiklerini mi?"</span><br /><br />- Güzel laf evet.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- İzninle ben de şöyle sorayım; "Gazeteciler gördüklerini mi yazar, bildiklerini mi yoksa yediklerini mi?"</span><br /><br />- Yok, yok yine bir eksik var soruda. Çünkü gazetelerin çoğu, gazetecilerin yediklerinden arta kalanlardan ibaret.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Ee, doğru ya, "gurme"lerden başka hangi kurt sofra macerasını paylaşır ki? </span><br /><br />- Hahaaha! O nedenle gazetelerden pis kokular gelir burnuma hep.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Abartma ha! Kanalizasyon çukurlarına çevirdin adamların etrafını.</span><br /><br />- Eee, aşağı yukarı gerçekten de öyle durum.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Bunları bırak da, söyle şimdi... Benimle mi konuşuyorsun yoksa benle mi?</span><br /><br />- Taktın sen bugün bu konuya. Galiba aklımı yerinden oynatmaya niyetlisin!<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Yerinde duran şeye akıl denir mi ki?</span><br /><br />- Eee, o zaman, sen de al götür, gönlünce gezdir. Ama mutlaka geri getir hı! Unutma!<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Maaaov! </span><span>dedi BilgeKedi</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-12757608110284676?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-12610121698511045502010-01-18T14:26:00.000-08:002010-01-18T14:38:59.218-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/S1Th93-MdWI/AAAAAAAABI4/hsOFh1Sgrxk/s1600-h/2654771512_1aab1d3d82.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/S1Th93-MdWI/AAAAAAAABI4/hsOFh1Sgrxk/s400/2654771512_1aab1d3d82.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428211904001373538" border="0" /></a><br /><br /><br />- Kelimeleri seçemiyorum usta!<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Seçebildiğini düşündüğünde ne oldu ki? dedi BilgeKedi</span><br /><br />- Şimdi yazmak nedir diye mi soracaksın usta?<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Sormayacağım. Yine deniz ve balıklara başvuracağını biliyorum. Zihninden çekip çıkardığın o sözcüklerin nasıl nefessiz kaldıklarını anlatacaksın. Balıkçı denizden ağları topluyor... Tekneye boşaltıyor yığın yığın. Balıklar ölümcül bir şaşkınlık içinde ağızlarını açıp kapatıyorlar. Ağızları kocaman kocaman kapanıp açılıyor. Balıkçıysa diğer ağlara doğru çeviriyor dümeni. Balıklar çaresizce haykırıyor.. Daha da büyük açılıyor ağızları. Ne sesleri çıkıyor, ne balıkçı bakıyor o suratlara.</span><br /><br />- Ne balıkçı duyabilir artık o sözlerin aslını, ne meze derdindeki sarhoşlar ne de artakalanı yiyen kediler... dedi ÇığlıkAdam<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Kediler konusunda hiç öyle emin olma!</span><br /><br />- Yaşlanıyorum usta. Bebekler ve kitaplar ortasında yaşlanıyorum. Susmuyorlar hiç. Babası ben değilim ki hiçbirinin! Susmuyorlar.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-1261012169851104550?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-58825899249061176312009-12-24T11:53:00.000-08:002009-12-24T11:57:25.322-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/SzPHmvPCnBI/AAAAAAAABH4/MUPKKky8hBk/s1600-h/agac.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 286px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/SzPHmvPCnBI/AAAAAAAABH4/MUPKKky8hBk/s400/agac.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418894244985347090" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic;">- Bir çizginin daha fazla hikayesi vardır koca resimden. dedi BilgeKedi.</span><br /><br />- Ya noktanın? Veya silginin? dedi ÇığlıkAdam.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Nokta çoğunlukla geç dahil olur manzaraya. Sayfaya ilk dokunan olmadıkça pek itibarı bile yoktur. </span><br /><br />- Usta! İyi söylersin, güzel söylersin ama, noktanın veya çizginin üstünlüğü çok kısa bir an için değil mi?<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Kim kimden üstün ki? Nasıl karar verdin buna? dedi BilgeKedi.</span><br /><br />- Ama sen dedin ya, çizginin koca bir resimden daha çok öyküsü vardır diye? dedi ÇığlıkAdam.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Konu ve konuşmak gibi birbirinden ayrı hallere döner ya içimizdekiler... Sen de bilirsin bunu. </span><br /><br />- Anlıyorum Usta. Konu yalnızdır ama konuşmak kalabalığa mecbur olur. En az iki kişi şart konuşma olması için. Konu ise her zaman sonsuz derece kırılgan ve hassas. Konuşmayı kim yaparsa yapsın konuyu incitmeden ortaya dökemez.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Ve her seferinde daha da yalnızlaşır içimizdekiler. Daha derine çekilir. Ama derine gittikçe de korkuları büyür. Kim daha suçlu ki bu muhabbette? Dinleyen mi, konuşan mı? Kim kimden üstün ki?</span><br /><br />- Hepimizin ayrı birer denizi var Usta! Birbirimizin sahiline yanaşıp, başımızı denizden çıkarıyoruz.. Ve kimin nefesi zayıfsa, muhabbetimiz o kadar devam edebiliyor.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Yani diyorsun ki, güç değil, güçsüzlük belirliyor sınırları?</span><br /><br />- Evet Usta! Resim tamamlanmış olsa da, çizgideki o derdin bitmeyeceğini anlıyorum! dedi ÇığlıkAdam.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-5882589924906117631?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-58621878006966038102009-12-20T13:02:00.001-08:002009-12-20T13:13:46.936-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/Sy6RVU-r-zI/AAAAAAAABHw/wRehk3Imkpk/s1600-h/lamba.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 366px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/Sy6RVU-r-zI/AAAAAAAABHw/wRehk3Imkpk/s400/lamba.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5417427197368204082" border="0" /></a><br /><i><br /></i><br /><i>- Ümit mi, dert mi, hangisi sayılabilir? dedi BilgeKedi.</i><br /><br />- Bunu çok iyi bildiğimi biliyorsun usta, neden sordun ki? dedi ÇığlıkAdam.<br /><br /><i>- Elbette vereceğin cevabı bildiğimi bildiğinin farkındayım! Sana gelmek bir kedi için bile zahmetli oluyor artık. Etrafına dertlerden tepeler yığdın. </i><br /><br />- Hayır, onlar yığıldı tek tek!<br /><br /><i>- Manzarayı bir de buradan görsen...</i><br /><br />- Ne görüyorsun ki?<br /><br /><i>- Işığın etrafına üşüşen sinekler gibi vızıldıyor etrafın, sense öylece bağdaş kurmuş nefesini sayıyorsun.</i><br /><br />- Yapma ustam, şimdi, orta yerde ben mi yüklenmiş oluyorum tüm umudu? Bunu mu söyleyecektin? Umut, çözüm, ışık içimizdedir falan hı?<br /><br /><i>- Herşey alışana kadar. dedi BilgeKedi.</i><br /><br />- Evet ya, Ve şu muhabbetimiz bile alışıldığı anda biter. Nasıl alışıldık olsun ki? Senin konuşuyor olman, benimse dinleyicilerimin hep uzakta kalması... Bu tuhaf hale nasıl alışılır ki? dedi ÇığlıkAdam.<br /><br /><i>- Maaouv!</i><br /><br />- Evet ya, kediler miyavlar, bazen tırmalar, tüylü ve çeviktirler vesaire vesaire! Tamamdır, öğrenmiş olan geçip gider. Sanki müze gezisi yapan bir grup "meraklımsı" tipler gibi geçip gidiyorlar hayattan.<br /><br /><i>- Konuşmak kolaydır! Konuşmak meziyet değil ki! Doğru yere oturup, yeterince sessiz olunabilirse, yıldızlardan birini bile duyabilir kişi. dedi BilgeKedi.</i><br /><br />- Evet usta. Çığlıkla konuşana ya kulak tıkanır ya uzakta kalınır. dedi ÇığlıkAdam.<br /><br /><i>- Çığlıkla konuşuluyor mu ki?</i><br /><br />- Biz konuşuyoruz ya..<br /><br /><i>- Konuşuyoruz.. Konuşuyor muyuz sahi? Hangisine yakınsın, ümit mi dert mi?</i><i><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-5862187800696603810?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-88142689528156176202009-09-26T16:55:00.000-07:002009-09-26T17:01:12.439-07:00<div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/Sr6qkQUmRUI/AAAAAAAABFw/_WXi2U9qcJM/s1600-h/yuruyenkedi.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 274px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/Sr6qkQUmRUI/AAAAAAAABFw/_WXi2U9qcJM/s320/yuruyenkedi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385929744215065922" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">- Ah ah, dedi ÇığlıkAdam. Herşey daha güzeldi eskiden, telli arabamız vardı çocukken. Radyo tiyatromuz vardı. Kemalettin Tuğcu romanlarımız, değiş tontonlarımız, turbo sakızlarımız vardı. Aah ah.. Komşu ziyaretlerimiz, misafirlerimiz, pullarımız ve karpostallarımız vardı. Bayramlar tatil gibi değil, bayram gibiydi. İki şehirli birbirine şüpheyle bakar oldu önce. Sonra birbirini görmez oldu kalabalıklar. Simitler, şarkılar ve hattâ bilgisayar oyunları bile daha lezzetliydi eskiden...</span><br /></div><br />- Hop! Bırak söylenmeyi, "eskiden... eskiden..." diye dönüp durma kuyuda. O saydıklarını eskiten neydi onu bul. Eskiden değil, eski sende farklı olanlar nelerdi onları hatırla biraz. Simitler, şarkılar ve İstanbul eskiden de güzeldi, şimdi de güzel. Eskiden de her şeyden zevk alanlar vardı, şimdi de var! dedi BilgeKedi.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- ..?<br /></span><br />- Bakma öyle put gibi! İçin çamur dolu değildi önceden. Ne biliyorsun ki! Ne kattı yıllar sana! "O kötü, bu fena, şu çirkin..." Her lafa başlayışında taşlar dökülüyor ağzından!<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Yediğim yuttuğum taşmış o zaman hı? dedi ÇığlıkAdam.</span><br /><br />- Hayır! dedi BilgeKedi. Hep su ve topraktan geliyor, yediğin, yuttuğun hep aynıydı. Fakat boşaltmayı reddediyorsun artık. Önceden kağıttan gemiler yapıp salıyordun nehre. Artık kağıttan testiler yapıp su taşıyorsun kendi gölüne!<br /><br />- ...<br /><br />- Aldığın nefesi saymayı bırakmazsan, yaşamaya fırsatın olmaz.. Aldığın o nefes saymayı bırakırsa, yaşayanlar arasına dönmek imkanın olmaz. dedi BilgeKedi. Birkaç dakika nefessiz kalırsın, ve.. Ne kadar zarif, ne kadar cazibeli, ne kadar özel biri olsan, seni en çok seven kişi dahil, seninle aynı çatı altında nefes almaya bir gece bile katlanamaz artık! İşte güvendiğin o güzel yüz. İşte seni taşıyan o güçlü bacaklar. İşte sevgilini deli eden o büyülü ten! Ne kıymeti varmış, nereye kadarmış hükmü bunların? Geçip gidin şimdilik eda ile, cilveyle, gururla veya kibirle bu şeffaf perdeden. Elbet bir gün yanıbaşına devrilecek ölüm! O zaman ne yapacaksın bakalım...<br /><br />- ...<br /><br />- Görüyor musun bak? Gerçeklerle muhatap olmak çoğu insan için ne kadar zahmetli ve dehşet verici bir durum. Ölümden daha güçlü bir gerçek var mı ki? En çok kaçılan, yok sayılan, dokunmak istenmeyen konular, olay ve fikirler hep soğuk bir ceset teni kadar ürkütücü olur insan için.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Bir mezarlık, bir deli, eski bir yalan veya dişleri dökülmüş ihtiyar.. dedi ÇığlıkAdam.</span><br /><br />- Bunlar kötü veya çirkin olarak kodlanmış durumlar. Diyelim ki, kötü veya çirkin olsunlar.. Eee, çirkin var olmadan güzeli nasıl ayırt edeceğiz? Bu denge bir yana!! Sana daha feci olanı söyleyeyim mi? dedi BilgeKedi.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- ..?</span><br /><br />- İnsanlar artık iyi ve güzel olandan da öcü gibi korkar oldular.<br /><br /><span style="font-style: italic;">- Ne gibi? dedi ÇığlıkAdam.</span><br /><br />- Saf olmak gibi meselâ! "Safım ben" demek eziklik, aptallık ifade ediyor! İyi niyet sahibi olmak kınanıyor artık! dedi BilgeKedi.<br /><span style="font-style: italic;"><br />- Haahahhahaa! Bak sen de düşüverdin o kaygan çukurdan aşağı! Eğ başını üstadım. Yüzünü eskitme gün ışığında. Toprakla muhatap ol.</span><br /><br />- Ne dediğini biliyor musun sen hı? Hiç değilse benim ayaklarım yere basıyor! Senin gibi ayakkabıların üzerinde gezmiyorum bu dünyayı.<br /><br />- ...<br /><br />- Başını eğince ne göreceksin ki hem? Beton! Kanserli hücreler gibi çoğalan, yayılan, toprağın, otların, çekirgelerin üzerini kaplayan o gri beton. Düşünsene on yıldır bisikletle gidip geldiğin o papatyalı yolu. Bak, sağda solda yeni binalar var artık. Yavaş yavaş bu küçük cennete de uzanıyor gri parmakları, taştan elleri o canavarın.<br /><span style="font-style: italic;"><br />- Eee usta, bu şartlarda nasıl çıplak ayakla yürüyeyim ki? Yüzlerce, binlerce yıl önce kaybetmiş olmalıyım bazı yeteneklerimi.</span><br /><br />- Arasıra denesen ne çıkar? Tabi ki beton veya asfalt üzerinde yürümen sana birşey vermez! Dışarı çıkmalısın o sınırlardan önce. dedi BilgeKedi.<br /><span style="font-style: italic;"><br />- Veya içeri dönmeliyim hı? dedi ÇığlıkAdam.</span><br /><br />- Maaouv!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-8814268952815617620?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-74216384557934597452009-03-23T05:31:00.000-07:002009-06-29T05:31:53.912-07:00"Gecenin üçündeyim,<br />bir oltanın ucunda..<br />Oltanın ucundayım,<br />bir gecenin üçünde!" dedi Çığlık Adam<br /><br />"Söze aşk karıştığı zaman<br />herşey zandan ibarettir." dedi Bilge Kedi<br /><br />"Bakıyorum da<br />bu oyundaki ilk ve son seviye<br />iğne ucundaki kurtcuk olmakmış." dedi Çığlık Adam<br /><br />"Ya .." dedi Bilge Kedi<br />"Anlamak bir kenara dursun,<br />bakıp da göremeyeceğin sulardasın işte.<br />Sen cahilce zannediyordun ki oltayı tutabileceksin!"<br /><br />"Konuşmak kolay öyle,<br />sen mart ayı boyunca çatılarda dolaş...<br />Ben bu gövdeyi alelacele kesip biçerek<br />yeni tuğlalarla karartayım o resmi.<br />Böyle daha kaç baharı geçiştirebileceğim acaba hı?"<br />dedi Çığlık Adam<br /><br />"Maouv!" dedi Bilge Kedi,<br />...sıçrayıp kayboldu pencereden.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-7421638455793459745?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-8163304359945621592009-03-03T05:30:00.000-08:002009-06-29T05:31:05.827-07:00"artık daha nadir yazıyorum" dedi çığlık adam<br />"ve çok daha kısa"<br /><br />"elbette susman en iyisi.." dedi bilge kedi<br />"ama bu bile nimettir etrafa!"<br />"kapa çeneni de yürü, hızlı koşan atın,"<br />"b.ku seyrek düşer"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-816330435994562159?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-15631888090817234292008-12-07T05:29:00.000-08:002009-06-29T05:30:18.256-07:00"neden yüreğimizin üzerinde gezer aklımız?" dedi bilge kedi<br />"teslim olmadığı için olabilir mi ?" dedi çığlık adam<br />"cevabı çok bu derdin..." dedi bilge kedi<br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-1563188809081723429?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-68960490418397309252006-03-07T01:33:00.000-08:002009-06-29T05:27:58.774-07:00-- Çingeneye benzeyen o şişman kadın satıyordu seni. Yanında senin gibi mevsimsiz açan birçok arkadaşın daha vardı. Gelip geçiyordu herkes. Meydanda, dünyanın en güzel şehrinin en bilindik yerindeydin.<br />-- ...<br />-- Evet, bir şey söyleyemiyorsun. Söyleyemezsin de zaten, var olabilmen mümkün değil bugüne dek. Kimse konuşmadı seninle kuvvetle muhtemel. Taş çatlasa, kaderinde varsa bir mucizevi şans, “seviyor, sevmiyor...seviyor, sevmiyor...seviyor..sev..” dan ibaret laflar olmalı duyduğun.<br />-- ...<br />-- Bak, suskunluğundan belli. Hoş! Konuşma hakkın yok, zira burada değilsin! Seni satan o çingene tipli kadın konuştu mu hiç seninle? Yoksa, yoksa kurumaya yüz tutunca çöpe mi atıldın hı?<br />-- ...<br />-- Biliyor musun, ne kadar seviyorsam İstanbul'u, sessizliğim o kadar büyürdü Taksim'de! Neden bu kadar çok insan geçip gidiyor ki? Neden geçip gidiyor? Neden? Durup ağlayan yok mu mevsimsiz açan papatyalar için? Geçilip gidilen yerleri sevmiyorum papatya! Çirkinliğimi hatırlatıyor olmalı bana.<br />-- ...<br />-- Olsun, sen yoksun ama sana bir şeyler anlatmak istiyorum. İki kelimeden çok daha zengin bir öykü duymak ister misin papatya?<br />-- ...<br />-- Olsun, sen yoksun, olsan da cevap veremezsin. Yine de konuşacağım. Sen odunadamı tanır mısın papatya? <br />-- ...<br />-- Suskunluğundan belli, ne çok odunadamlar geçmiş önünden! <br />-- Hayrola! Kendinle mi konuşuyordun? Ne dedin sen az evvel, kim geçti, ne odunadamı, neler söylüyorsun? <br />-- Ah! Üstadım, muhabbete dalmışım işte, görmedim seni, ne zaman geldin? <br />-- Şimdi! Kime dert yanıyordun hı?<br />-- Papatya, mevsimsiz açan papatyayla söyleşiyordum. <br />-- Ben ne papatya görüyorum ne bir iz, neyse peki Odunadam kim ya?<br />-- Bilirsin ustam, anlatmama ne hâcet? Hani var ya şu kitaplar arasında, sayfalar arasında kendini kaybedenleri diyordum. Okuyorlar, okuyorlar ama ne fayda! Odunlar! Bir odun parçasının kâğıda tapma töreni gibi bu. Yazık! Yazık çünkü bu manzaraya sayfalar kadar katkıları yok onların. Bari bir masa bacağı, bir sandalye veya bir kurşunkalem olabilseler.<br />-- Yok yok, bir avuç kürdan olsunlar veya kibrit çöpü hı! Hahaaha! Bu ne hiddet Çığlıkadam? Bırak, sen bırak, dilediğince yaşar etrafında hayat. Neyin var, aşk mı vurdu tepene hı?<br />-- Aşk mı? Bu yaygara ortasında mı konuşacağız aşkı? Neden konuşacağız aşkı hem hı? Bak, şu sokak lambasına üşüşen sineklere bak hele! Onlar bile biliyor artık adımı. Haahaha, aslında evet, haklısın, kahkahalar atıyor bana hayvanlığım. Her sabah koca bir tekme vurup atıyor kalabalığın ortasına. Yarım yamalak, tepe taklak geçiyor işte günler. Aşkı dilimize değdirmeyelim hocam, köpeklere, kuşlara, solucanlara bile maskara oldum. Hayvanlar kadar tadına varamıyorum şu dünyanın, var mı bundan öte sakatlık hı?<br />-- ..<br />-- Ah hocam! Nerede pervâne, nerede yanan ateş? Bir gün insanlar bilgisayarların yazdığını şiir sayarsa şaşmayacağım artık. İşte o gün biter her şey! Şu sinekler ve sokak lambası kadar önemi kalmaz İstanbul'un. Aydınlık diyorum! Aydınlık ne kadar ucuz ve kolay! Parmağımı bir düğmeye değdiriyorum, tik, geceye kafa tutuyor koca meydan. Bir dokunuşla gündüze çeviriyorum etrafımı. Ne gecelerdeki gece, ne lambaların aydınlığı başrolde değil artık! Çok önemli bir şey ayrıntılarda boğuluyor hocam! Aleve kefen giydirdik, birer cam kafese koyduk ve hattâ fuloresan beyazında katlettik karanlığı! Pervâneler terketti şehri. Çırılçıplak ateşle gölge veren insanlar uzaklarda, çok uzaklarda kaldı hocam. Ampullerin etrafında dönenlere maskara olduk! Bak nasıl da vızıldıyorlar!<br />-- Sana dokunmayacağım bugün Çığlıkadam. Burada nokta koyuyorum. Hehhehe, iki muhabbetimizin arasında duran bir nokta bu. Unutma ki, durduğun uzaklığa göre hakimiyetini korur her nokta! Noktayı koyarım ve yükselmeye başlarım. Önce sen ufalır ufalır ve sonunda bir noktacık olursun. Ben de senin için uzaklarda bir nokta olur ve kaybolurum. Ama senin oturduğu şu meydan ufalmaya devam eder benim gözümde. Sonra mahallen ufalır, sonra şehir, sonra koca dünya! <br />-- ...<br />-- Görüyorsun değil mi, aramıza koyduğum o noktanın varlığı bile mesafeye bağımlı. Nice kervanlar geçer iğne deliğinden. Kimden alır, kime götürürler, ne taşırlar acaba hı? Bazen pencereleri açık kalmış kule gibi şiddetli esiyor kafanın içi değil mi? Sanki her şeyin uçuşuyor boşluğa?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-6896049041839730925?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-50272620622289051252006-02-19T22:32:00.000-08:002009-06-29T05:26:12.314-07:00-Günün aydın olsun! Neden çıkmadın ki bugün dışarıya hı? Kış mevsiminde böyle güzel hava zor bulunur.<br />-Saçma sapan bir kalabalık olur ayrıca!<br />-Saçmalığını bilemem ama kalabalıktan ne anladığını bilirim. Kaç gündür yoksun ortada. Geleyim bir sohbet edeyim istedim.<br />-Hoşgeldin, gel, gel tabi hocam! Özür dilerim.<br />-Yahu neredeyse ihtiyarlığa yol alacaksın.. Hâlen oturmuş çizgi film izliyorsun kikirdeyerek.<br />-E daha ne seyredeyim? Kukla haberlerini mi? Şarkıcıları mı seyredeyim dizi filmlerde? <br />-Haahahaa! Şarkıcı ha?<br />-Hıhı, şarkıcılar, aynalı tezgâhlarda çürümüş şarkı satanlar!<br />-Şaka bir yana, şu senin izlediğin çizgi film güzele benziyor.<br />-Evet, türlü türlü hayvanlar var. Çizgi film deyip geçme hı. Bir laflar ediyorlar ki görme. Sanırsın ki akademik ve mistik bir eğlencedeler! Mavi Bulut adında bir gemiyle seyahat ediyorlar. Yani hocam, bir senle ben eksiğiz orada.<br />-Hmm, beni de çağır bu film olduğu gün, beraber izleyelim tamam mı?<br />-Peki hocam, geçen hafta başladı zaten.<br />-Eee, neler yaptın başka hı? Felsefe okuyordun en son... <br />-Evet hocam, hâlen oradayım.<br />-Sakin gördüm seni bugün?<br />-Nasıl?<br />-Geçen sefer cengâver gibiydin yahu. Kılıç kalkanı kuşanmış, saldırıyordun okuduklarına.<br />-Ah hocam! Ne yapayım? Ben çocukken Sokrat'ı, Buda'yı veya Platon'u kutsal kişiler olarak hayal ederdim. <br />-Sonra saksı mı düştü kafana?<br />-Eh, öyle sayılır, gençliğimde okuduğum kitaplar, yazılar, duyduklarım vesaire yüzünden o bilge kişiler ve düşüncelerini acayip şeyler gibi görmeye başlamışım.<br />-Hahaa! Gerçekten saksı düşmüş, yazık sana!<br />-Evet hocam, o arazi mafyası kılıklı kişiler yüzünden fersah fersah uzaklaşmıştım bu konulardan. O bilgeler birer birer yığdıkça heybetli sözlerini fikir meydanına, bu papağanlar, bu karga kılıklılar, soytarılar...<br />-Şşşş, sakin ol.. Nefes al azıcık.<br />-Affedin hocam. İşte o ustaların açıp, genişlettiği her karışa birileri tabelasını dikiverdi. Yok benimdir, yok senindir, yok meyve ağacı dikelim, yok ev kuralım diye dövüşüp durdular tabii ki hep. <br />-Ama ne bir meyve var, ne dumanı tüten bir çatı değil mi? Bunu mu diyorsun?<br />-Onu söyleyemem hocam, ama bu tabelacılar yüzünden... Sürekli koskoca tabakla sofraya sürülen o kavram salatası yüzünden aç kalkmaya mecbur oldum. <br />-Haahah! Açlığın daim olsun Çığlık Adam! Ya o salatayı seven ucube bir vejeteryan olsaydın? Ya yiyip yiyip kussaydın onları şu meydana? <br />-Ah hocam, haklısınız! O kadar kaygan ve sisli ki bu orman!<br />-Evet öyledir evet, kök salarsın bir yerde sabit dursan. <br />-Hocam, sayenizde geziyorum ağır ağır. Yoksa düşe kalka da gitmek vardı kaderde.<br />-Hıhı, elindeki baston olmak bile şereftir inan bana!<br />-..?!<br />-Maaaouv!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-5027262062228905125?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-39768231012967716782006-01-26T21:15:00.000-08:002009-06-29T05:24:40.410-07:00- Oo! Hoşgeldin Bilge Kedi!<br />- Hoşbulduk, ne okuyorsun Çığlık Adam?<br />- Felsefe okuyorum. Zaman üzerine söylenenlerdeyim. Sanki Nietzsche'nin tüm hayatını yansıtan o çılgın ve titrek ışığı gördüm. Deli olmalı bu adam baştan beri!<br />- Belki de. Ama sen iddialı konuşuyor ve yargıda bulunuyorsun. Dikkat et.<br />- Haha! Nesine dikkat edeyim yahu? Diyor ki; Olan, olmuş olan ve olacak olan herşeyi tekrar tekrar sonsuz bir döngüde yaşayacakmışım! Belli ki bu adam doğuya, 'mükemmellliğe doğru evrim' felsefesine bir göz atmış. Kendi çevresindeki 'bağnaz' dini bakışı eleştirmek, yıkmak adına bir başka bağnazlığı keşfetmiş, söylemiş ve yazmış.<br />- Hmm. Peki, öyleyse sen tarif et zamanı? Zaman nedir? Nasıl değişir?<br />- Descartes ve benzerlerine göre zaman düz bir çizgide ilerler; hareketle bağımlı bir şekilde parçalara bölünmüştür. Ve daima ileri gider. Geri dönüş imkansızdır. Nietzsche ise zamanı bir çember şeklinde sonsuz bir döngü olarak tavsir eder. Ona göre de zamanda...<br />- Şşş, dur orada. Yeter! Ben sana sordum. Sana! Sen ne papağan ne bir kitapsın... Değil mi Çığlık Adam?<br />- ...!<br />- Söyle hadi, kendine ait olduğunu 'iddia' ettiğin fikri söyle. Unutma ki her söylenenin 'eşsizliği' Zaman Dede'nin huzurunda sadece bir iddiadır.<br />- Zaman genişleyen bir helezon çizerek sabit heceli şarkısını söyler. Her turda bu şarkıyı aynı tonda aynı nefeste bir defa daha tekrar eder. Zaman bu değişmez şarkıda ne söyler asla bilemem ama hiç bir an ara vermez veya duraksamaz. Evrenin ortaya çıktığı andaki ufacık o noktanın etrafındaki bir dönüşünde veya şu anda tamamladığı neredeyse sonsuz çaptaki çemberde de her turda aynı şarkıyı söylemeye devam eder. TikTak, TikTak, TikTak, TikTak, TikTak... Aynı şarkı var oluştan beri söylenir tüm bilinenlerin etrafını dolanarak.<br />- Güzeldi Çığlık Adam. Seni dinlerken Zaman Dede'yi elinde bir ip yumağı sararken hayal ettim. Giderek büyüyen bir ip yumağı. Giderek çoğalan bir geçmiş. Seni kutlarım Çığlık Adam. Öyle veya böyle elle tutulur bir ışık yakaladın. <br />- Kedi ve ip yumağı... Aklına gelene şaşmamak gerek Bilge Kedi! Kimbilir.. Belki Zaman Dede senin bu yumakla oynamana izin veriyordur hı?<br />- Hahhahaa! Sen öyle san! Ama, belki bir an gelir ve pençelerimin arasına düşer o yumak! Belki! Zaman Dede'nin üç evladını yenmek lazım önce! Ve tabi daha önce o üç evladın dev ordularını! O ordunun her bir askerinin gökteki yıldızlar kadar canı var! Her asker ağzından güneşleri kusan bir ejderhadır. O yumağa ulaşmaya çalışmak en az bu kadar zor ve ben daha hiç bir şey anlatmadım.<br />- Akrep, yelkovan ve saniye mi o üç evlat?<br />- Hayır Çığlık Adam. O saydıkların zamana ihanet eden, zamana hakaret eden oyuncaklarıdır insanoğlunun!<br />- Haklısın Bilge Kedi. Sadece birkaç yüzyıllık oyuncaklar! Gittikçe daha çok şeyi sığdırmaya çalışıyoruz her ana. Gittikçe hızlanıyor insanoğlu için yaşam. Birbirlerini görmek için günlerce at üzerinde yol kat eden insanlar ve kameralı bir telefonda birbirlerini görmek-duymak için bir kaç saniye bile sabredemeyen insanlar. Neden bu felaket?<br />- Felaket değil bu Çığlık Adam. İp yumağını hatırla. Gittikçe büyüyen helezondaki susmayan o şarkıyı hatırla. Düşün ki şarkı sözleri sadece TikTak olsun senin dediğin gibi. TikTak demiş ve bir tur atılmıştı o noktanın etrafı dolanılarak. TikTak, TikTak, TikTak, TikTak... Aynı kelime söylendi gittikçe daha fazla mesafe harcanarak. Her dönüşte tüm geçmişe bir yeni an sarılmakta. Ve her dönüşte tüm kainat yeniden oluşmakta. <br />- O üç evladı kimlerdi Zaman Dede'nin?<br />- Geçmiş olan, şu anda olan ve gelecekte olan adındaki üç olandı!<br />- Üç olan hı.. Sanki üç değişik kostümle gezen sihirbaz geldi aklıma. Ya da ne bileyim, üç ayna duvarlı üçgen bir odaya hapsolmuş bakışlar mıyız acaba?<br />- O kadar kolay değil bu Çığlık Adam. Geleceğin bilinmezliği, mecburiyeti, korkusu, merakı... Şu anın yakalanamazlığı, kayganlığı, mekanı vesaire.. Bu ve daha fazlası muammayı ve sorunu bir yana atıp sadece geçmiş hakkında biraz konuşsam beni anlayacağını sanıyorum.<br />- Dilerim buna yeter gücüm.<br />- Geçmiş olmasaydı belki hiç aşık olmazdın Çığlık Adam. Çünkü zaman geçtikçe, sevgilinin hayali geride kaldıkça, hatırladığın her şeyi bir buğu sarar. Ne kadar gerideyse o kadar kıymetli ve ulaşılmaz olur görüntü. Bir büyüye benzer bu. Çirkin de olsa sevgili, geçmişe kaçtıkça güzelleşir. <br />- Aklıma yıllar önce okuduğum bir roman geldi. Dorian Gray'in Portresi'ydi sanırım adı. Adam esrarengiz bir portre saklıyordu evinde. Yıllar geçiyordu. Adam aynı genç görünümde kalıyor, onun yerine kendi yüzünün olduğu bu resim yaşlanıyordu. <br />- Güzel bir öyküye sahipmiş. Kimbilir nasıl ustaca yazılmıştır. Baksana halen unutmamışsın.<br />- Evet, Turgenyev olmalı yazarı!<br />- Turgenyev hı! Neyse, sen bir süre daha 'felsefe okumaya' devam et eğer sabırlıysan. Sorarım ben sana harcadığın bunca zamanın hesabını sonra!<br />- Peki hocam! Felsefeyi pek sevmediğinizi sanıyorum. Bunun nedenlerini merak etmiştim. <br />- Maouv!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-3976823101296771678?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-75417559821504590592006-01-01T05:13:00.000-08:002009-06-29T05:14:46.713-07:00- Güzel mi gerçekten? dedi çığlık adam.<br />- Neyi bilmek istedin ki? diye cevap verdi bilge kedi.<br />- Gerçeği!<br />- Bilmiyorum! <br />- Bilmediğini söylemek neden ki? dedi çığlık adam.<br />- Arıyorum... dedi bilge kedi.<br />  Ağzımdan çıkanın ulaşacağı yeri arıyorum.<br />  Kendi sahilinde haykırır her akıl.<br />- Öyleyse şimdi sen ve ben nasıl aynı kıyıdayız?<br />- Sen öyle biliyorsun çığlık adam.<br />  Tek olan, ortak olan sadece denizdir.<br />  Denize git... derdi bilge.<br />  Kendini bulacaksın içinde!<br />- Demek ki hiç bir şey bilmiyorum.<br />  Belki yıldızlardı saydığım,<br />  Belki kum taneleri sahilimdeki.<br />  Demek ki boşa harcandı zaman!<br />- Ne zamanı? diye sıçradı kedi birden.  <br />  Neyin ne kadarını harcadın ki sen?<br />- Otuz üç yıl, on bir ay,<br />  Beş gün, on altı saat,<br />  Ve bir kaç saniye dedi çığlık adam.<br />- İnsan! dedi sitemle bilge kedi.<br />  Ne cüretle biçer ve tartar ki!<br />  Ne cetveli var ne saati dalların,<br />  An gelir, esir alır ormanı,<br />  Ve gider kızıl saçlarıyla sonbahar!<br />  Söyle çığlık adam, söyle...<br />  Hangi terazi ömrüm iki nefesindeki,<br />  Ayrılığı ve buseyi doğru tartar?<br />- ...<br />- Susmak mı konuşmak mıdır, <br />  Hangisi uzaklaştırır bizi bizden?<br />  Cevap verme şimdi dur,<br />  Bir öykü dinle zamana dair<br /> <br />  Tik tak tik tak bölüyoruz bak<br />  Sonbaharı, kışı, gece ve günü<br />  Baltamızla saatlere kanarak  <br /> <br />  Kuklacılar ustası yelkovan<br />  Manzarayı sinsice bozan akrep<br />  Ve pembe kanatlı cadı saniye<br />  <br />  Tik tak tik tak ölüyordu bak<br />  Kanlar içinde binlerce surat<br />  Tik tak tik tak düşüyor zaman<br />  Gerçeğin aynasını çatlatarak<br />- ...<br />- Haykır tüm gücünle kıyıdan,<br />  Neydi Hazreti Nuh'un uyardığı,<br />  Azgınca her şeyi yutmuş o tufan?  <br />  <br />  Belki bir anlık ışıltıdaki süsüz,<br />  Sırtında masmavi bir uykunun.<br />  Kendi sahilinde haykırır her akıl,<br />  Hakikat için ödenmiştir ömrümüz!<br /> <br />  Sor mavinin ortasına haykırarak,<br />  Uykusuzlar gemisi süzüldüğü zaman.<br />  Neydi, neydi her yanımızı yutup,<br />  Bilmediklerimizi sömüren o tufan?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-7541755982150459059?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-86069602035331637892005-08-16T08:05:00.000-07:002009-06-29T06:19:48.699-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/Ski_Y0nJYkI/AAAAAAAAA9I/VahT6mZ9u48/s1600-h/kulak.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 266px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/Ski_Y0nJYkI/AAAAAAAAA9I/VahT6mZ9u48/s320/kulak.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352738590290436674" /></a><br /><br />Soruyorum Usta! <br /><br />Yaşamak, hayatta kalmak mıdır? <br /><br />Korkmak, insan olmak mıdır usta? <br /><br />Yalnızlık, her şeye.. <br />Her şeye kendini katmak mıdır? <br /><br />Yazmak, çığlık atmak mıdır? <br />Sesimi duyuyor musun usta? <br />Gece oldu dışarıda, biliyorum, <br />Beş parmaklı bir el dolaşıyor üst katta. <br />Ve cayır cayır yanıyor yıldızlar. <br />Duyuyor musun? <br /><br />Yo yo, <br />Duymuyorsun. <br />Gece oldu dışarıda, biliyorum, <br />Yazılıp yazılıp atılan o sayfalarda, <br />İnsanlar uyanacak buruş buruş.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-8606960203533163789?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-68691205576083142442005-05-30T11:45:00.000-07:002009-06-29T08:19:42.504-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/Ski2NEJ1oMI/AAAAAAAAA9A/2M7g1pVDlLo/s1600-h/kediders.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 258px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/Ski2NEJ1oMI/AAAAAAAAA9A/2M7g1pVDlLo/s320/kediders.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352728492699394242" /></a> - Hayat! Bildiğimiz her şey onun ekseninde seyretmekte. Yaşarsın veya seyredersin. Yaşarsın veya şikayet edersin. Yaşarsın veya yazarsın. Yaşarsın veya resmini, heykelini yaparsın. Sen bir şeylerle didinmekteyken, yanıbaşında, sağında, solunda, damarlarının içinde ve her yanda dansetmektedir hayat! Yaşarsın veya düşünürsün.. Seni bir çam ormanından veya bir ceylan sürüsünden ayıran kutsal bir armağan ve derin bir ağrıdır beynine mıhlanan. <br /><br />Yaşarsın veya saatlere bakarsın! <br /><br />- Ama, ama, ahh.. Evet Bilge Kedi, yıllar yıllar oldu koluma saat takmıyorum. Bekleyenim veya beklediğim bir şey olmaması çok acı. Ama bir yandan da hayatımı kolumdaki saatin tik taklarıyla meşgul etmemenin büyük zevkini yaşadım. Düşünsene bir kırlangıcın boynuna saat taktığını. Herhalde bu endişe kuşların uçmasını bile değiştirirdi. <br /><br />- Selam Çekirge! <br /><br />- Hoşgeldin Sensei! Çok özledim seni ben. <br /><br />- Hoşbulduk, ne yapıyordun az evvel? Sanki biriyle konuşuyordun. <br /><br />- Mavi Kedi' yle sohbet ediyordum. Sana göstereceğim fotoğrafı getirdim Sensei. İşte bak... <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/SkjbY7z27YI/AAAAAAAAA9Q/bC8EsTPoRe8/s1600-h/yatak.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/SkjbY7z27YI/AAAAAAAAA9Q/bC8EsTPoRe8/s320/yatak.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352769378548379010" /></a><br /><br />- Bu ne? Neresidir, nedir? <br /><br />- Benim yatağım. <br /><br />- Hı? Çok garip. Çok garip. Ne bunlar, yorganındakiler kedi mi? <br /><br />- Evet. <br /><br />- Ne çok kedi var ve ne çok halde geziyorlar üzerinde. <br /><br />- Hhhaahaa! Evet, hani vardir ya Schrödinger'in Kedisi denen bir kuramsal deney.. Bu deneyde, bozunup bozunmadığı dışarıdan bilinemeyecek, uyarılmış bir atom ile bir kedi aynı kutuya kapatılıyor. Atom bozunacak olursa bir tetikleme mekanizması aracılığıyla bir siyanür şişesini kıracak ve kediyi öldürecektir. Kuantum mekaniğin kapsamında son derece sıradan diye nitelendirilebilecek biçimde, atom, hem bozunmuş hem de bozunmamış sayılabiliyor. Bundan yola çıkarak, kendisi de atomlardan oluşan kediyi de hem canlı, hem de ölü sayabilir miyiz? Henüz kimse bu soruya herkesi tatmin edebilecek bir yanıt bulamadı. <br /><br /><br /><br />- Çekirge! Dur biraz! Dur.. Hmm.. Yorgan ve türlü hallerde kedi desenleri.. Manyaksın sen yahu. Yorganı üzerine örtüp dalınca düş alemine sen, burada kalanlar için de, senin için de belli belirsiz ve aynı zamanda hoş bir alemde seyrediyor hayat. Gerçek ve düş arasında gezinebilecek en uygun canlı kedi galiba! Of harika bir şey bu. Bak bu hiç aklıma gelmemişti, kediler gerçek mi??!! Kediler bu dünyadan çekip gitse, geride ne kalır estetiğe, gizeme, cazibeye ve sevdaya dair?? <br /><br />- Kedisiz olmaz sensei! <br /><br />- Ee, bakıyorum da iki yastığın var, ooh, geniş geniş iyisin vallahi. <br /><br />- İki yastık! Biri "varlık" diğeri "yokluk"! Ya başımı varlığa koyup, yokluğa sarılarak dalıyorum uykuya veya yokluğa dalıp gitmişken varlığa tutunmuş şekilde buluyorum kendimi. "Neredeyim, nerede kalmalıyım?" a dair soruları çoktan sildim aklımdan. Geceler bir ufuktan diğerine pırıl pırıl seriyor hayatı yüzüme.. Yıldızları barındıran bir mendil gibi.. Serin, nemli, pürüzsüz ve kocaman bir öpücük gibi. <br /><br />- Tamam çekirge, sormuyorum artık perdelerin neden siyah ve kalın diye.. Sormuyorum!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-6869120557608314244?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-21668481410766329592005-05-10T16:22:00.000-07:002009-06-29T08:22:07.412-07:00- Ne dinliyorsun sen öyle keyifle hı? <br /><br />- "Voices of Düdük" . Bir iltifat mı bu çalgıya bu isim yoksa alay mı anlamadım. <br /><br />- Düdük ha? Ahhahahaa ilginç, gördüm şimdi albüm kapağını. Tamam tamam dur hele şimdi. Bir dalarsak vaktinde çıkamayacağımız bir konu bu. Sonra konuşuruz bunu hı? Ne yaptın bugün? <br /><br />- Bilge kediye rastladım patikada. Bir masal anlattı bana. Dur bak unutmadan anlatayım: <br /><br />" Vakti zamanında, büyükler küçükleri pireler berber, develer tellal diyerek oyalarken; Üç milyar kişi mi desem, üç yüz bin kişi mi yoksa üç bin mi desem bilmiyorum.. Ben üç kişi diyeyim de senin için kolaylık olsun. Üç arkadaş annelerine veda edip çıkmışlar yola. Bir oyun parkını, bir okulu ve bir çarşıyı geçmişler. Deniz gibi geniş, dümdüz ve yemyeşil bir kır manzarasına gelmişler. İleride, çok ileride, minik bir nokta gibi görünen o ağacı görmüşler. Büyüklerden öğrendikleri ve yol boyunca ikna edildikleri yüce bir ağaçmış bu. Ona ulaşmak, gölgesinde dinlenmek, meyvasını yemek ve beraberce hayata dönmek insanların aklına kazınan binlerce yıllık bir mirasmış. Uzun bir yolu neşeyle geçip o dev ağacın dibine varmışlar. Çok yorgun ve açmışlar. Dallarda meyva görmüşler. Biri tırmanmış, biri tarif etmiş, biri de düşen meyvaları tutmuş. Ve ağaca sırtlarını yaslayıp, bir süre meyvalarını seyre dalmışlar. Biri ısırarak yemiş, biri dilimleyip, biri de kabuğunu soyup yemiş. Biri demiş "en güzel ben tadı ben aldım!", diğeri demiş "hayır ben! siz yanlış şekilde yediniz!", üçüncüsü de "Aman be! Ne delisiniz! Asıl benim gibi yemeliydiniz. " demiş. Uzun süre konuşmuş, tartışmışlar fakat kimse kimseyi kabul edememiş. Sonunda yorgun düşünce bir karar vermişler. Yüce ağacın gölgesinde uyuyacaklarmış. Uyanınca da kendi yedikleri meyvaya ait birer posa ile şehire döneceklermiş. Girişteki çarşıda bir tezgah açıp, posalarını satacaklarmış. Sonuçta kim daha pahalıya satarsa, kazanan o kişi olacakmış.... Pazar kurulmuş, alan almış, satan satmış. Yine de anlaşıp barışamamışlar.. Biri çarşıda tüccar, biri okulda hoca, biri de parka bekçi olmuş.... Bunların ettiği halt da neymiş söyle bana hı? Neymiş adı bu bokun? " <br /><br />- Hahahahaha!!! Bu Bilge Kedi var ya, hepimizi gölgede bırakır. Ne güzel tarif etmiş sana tuvaletin yolunu. Küçük insanların büyük oyunları veya büyük insanların küçük oyunları bu. <br /><br />- Zayıfım. Çok zayıf hem de sakar. Zayıfım, kalmıyor aklımda hiç bir şey sensei. Kırılgan ve pahalı eşyalarla dolu bir evde misafir olmak kadar zormuş öğrenmek denen iş! Kavramların üzerinden usulca geçiyor ellerim. Bırak eşyaları kullanmayı, ben bu halimle hiç birini kavrayıp yerinden bile oynatamam ki. Bu manzaradan İki mum gibi titrek, her an sönecekmişcesine tedirgin ve gizlice süzülüyor ellerim. <br /><br />- Kavramlar, kalıplar, tanımlamalar, maskeciler ve maskeler! Bu seni durdurmaz ki! Durduramaz, aksine vakit kazandırır! Gerçekler daima güzeldir çekirge. Sen de bir "gerçek" olduğunu varsaydığında bu kurala uymalısın. Çakıl taşlarını daima yanında taşı çekirge. Sen talihlisin çünkü çoğunluk gibi çakıl taşı aramak zorunda değilsin. Çakıl taşların ceplerinde girmişsin bu bahçeye. Güzelliğin de gerçek, evet gerçek! Ama güzelliğe aldanma çekirge. Eğilip baktığın o büyük havuza atabileceğin bir kaç çakıl taşın olmalı her an yanında. <br /><br />- Sensei sen sormuştun ya bana geçen; "Neden insanlar fotoğraf çekme veya günlük tutma ihtiyacı duyar? " diye.. Onu düşündüm de dün biraz. Bak istersen sana bir resim ile tarif edeyim bu konudan ne anladığımı? <br /><br />- Sonraki sefer anlat hı? On dakika sonra çıkmam gerekli. <br /><br />- On dakika hı.. On. Neden her şeyi ölçüp biçme derdindeyiz ya? <br /><br />- Haha, bak aklıma ne getirdi. Anlatıp gideyim.. Geçenlerde bir sergideydim. Ve net olarak gördüm ki, maskeler ve maskeciler o meydandaydı. Yaptıkları işe dair, sanata dair, hayata dair.. Daha bilmem neye dair atıp tutuyorlardı. Masada rengarenk bir kavram salatası, kadehlerde felsefe.. İştahla çalışıyordu çeneler ve mide. Mimarın biri, ki mimarları oldum olası sevmem, şöyle konuştu yaratıcılık hakkında; <br /><br />" Ben şehirde gezi yaparken her yapıyı, her binayı, her ayrıntıyı gözlerimle ölçerim. En ufak bir eğriliği, hatayı algılarım ben. Zor oluyor tabi böyle gezmek. Çok üzülüyorum. Yaratıcılık adına her şey yok oluyor günden güne. Bakın bir projemde ben, eşiyle beraber tuvalete gitmek isteği olan bir müşterim için, iki klozetli banyo yaptım. O kadar şaşırıp, sevindiler ve memnun oldular ki tarif edemem! " <br /><br />- Sensei, sen de Bilge Kedi gibi işi getirdin nereye bağladın.. Vallahi diyecek söz bulamam. Os Sensei!! <br /><br />- Aaa, neden böyle konuşuyorsun çekirge? İnsanlar için daha mühim kaç duygu var ki böylesi etkide rahatlatan? Bak mimar ne dehşet bir eser koymuş ortaya! Ben çıkıyorum. Haydi kal sağlıcakla. <br /><br />- Peki Sensei!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/SkjcB_nBK9I/AAAAAAAAA9Y/4PcQnJ47sKY/s1600-h/karargah.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/SkjcB_nBK9I/AAAAAAAAA9Y/4PcQnJ47sKY/s320/karargah.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352770083942902738" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-2166848141076632959?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-51506086791248071312005-04-18T00:54:00.000-07:002009-06-29T05:38:16.426-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/Ski1pV3CyMI/AAAAAAAAA84/6jp_WdpPxIU/s1600-h/telefon.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 232px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_oUM4xjt0tgM/Ski1pV3CyMI/AAAAAAAAA84/6jp_WdpPxIU/s320/telefon.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352727878977112258" /></a><br />- Abonemize şu an ulaşılamamaktadır, lütfen daha sonra tek... <br />- Ah çekirge, ah çekirge neden açmazsın şu telefonunu:? <br /><br />* * * <br /><br />- Alo, alo.. Sensei sahile geldim ben! Sen neredesin?... <br />- Az bekle yahu, çatırdama, yakınlardayım. <br /><br />* * * <br /><br />- Biliyor musun sensei, halen parılıtısıyla şaşı ve şaşkın dolandığım o sözünü düşündüm de.. İyi ki söylemişsin. Sana saygım katlandıkça katlanıyor. Hani derler ya hiç bir kağıdı yedi defadan fazla kendi üzerine katlayamazsın diye.. Katladıkça genişliyor ve yayılıyor o sözün. <br />- ??<br />- Haklısın, gülmekte haklısın, bırak sindirmeyi, ben yutamadım bile o lokmayı halen. Gerçekler dedin.. Gerçekler daima güzeldir dedin. Ya çirkin olan bir şey, bir varlık, bir eylem? Çirkin olan her şey gerçek dışı mı? Yok mu yani? Hmmm. Çirkinlik diye bir şey yok o zaman hı? Ah sensei.. Bu lafınla beni yörüngendeki bir kaya parçasına çevirdin. <br />- Çekirge! Yanlış yoldasın! <br />- ?? <br />- Sensei ve çekirge'yi sil aklından! <br />- Nasıl olacak bu sensei? Sen silebiliyor musun beni? <br />- Hayır! <br />- ??.. Anlamadım affet sensei.. <br />- Gerçek tektir çekirge. Sen bana pervane olduğunu sansan da, Sen ve ben onun etrafında dönmekteyiz aslında. Çekirge olmasa senseinin hükmü kalır mı? Birbirimize aynı seviyede muhtacız. <br />- Gerçeğe ne kadar yaklaşabildin sensei? <br />- Bilmiyorum! <br />- Neden? <br />- Bilmiyorum. <br />- Sen bilmiyorsan kime danışacağım? Ya büyük bir yanlışa kapıldıysak? <br />- Her soruya cevap verebilecek en büyük bilge ZAMANDIR bu evrende. Bekleyip göreceğiz çekirge. İstisnası yok bunun. Gerçek eninde sonunda herkesi kavrayacak. Soru sormaktan asla kaçma çekirge. Cevabı olmayan bir soruyu sorabilecek kadar bile geniş değil insanoğlunun beyni. <br />- Aklım karıştı, kim sensei kim çekirge derken bir anda bulanıklaştı durum. Ya ben mutluyum çekirge halimden. <br />- Ah! Olamaz, koş, inelim, vapur boşalmış, yeni yolcular biniyor! <br />- ...! <br />- Elimden tut çekirge, araya düşmeni istemem. <br />- .. <br />- Hoppa, vallahi atladın bile kıyıya! <br />- Hahhaha! Pek düşünülebilir bir ihtimal değildir bir çekirgeyle elele yürümek. Daha doğrusu zıpzıp zıplamak! Alışılmış bir tercih olamaz kişinin kendini yerden yere vurması. <br />- Seni anlamak istemiyorum!! Bu konuyu kapat. Ama bugünkü gibi telefonunu kapatma! Ulaşamadım yolda sana. <br />- Sensei biliyorsun nefret ediyorum teknolojiden! Hareket halindeyken açmam ki cebimi. <br />- O nefret ettiğin teknoloji, bilgisayarlar, internet vesaire i de biraz da senin yardımınla kullanıyorum. Bak işte gördün mü nasıl da birbirine bağlı sensei ve çekirge! <br />- Aaah sensei, dünya da bir numaralı elektronik veya bilgisayar uzmanı olsam ne fayda! Dediğin cihazlar, o karmaşık dediğin her makine, her program, her devre.. Son derece katı bir basitliğin üzerine inşa edilmiş sensei. Bir veya sıfırsın onların gözünde. Bir "galiba" veya "keşke" yi bile kavrayacak teknolojimiz yok ki!! <br />- Neyse çekirge, sen mutlu ol, senseinim ben! Bir süre insanların şu fotoğraf çekme ve günlük tutma huyları üzerine düşün e mi? Sonra hatırlarsak beraberce tartışırız bunu. <br />- Peki sensei.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-5150608679124807131?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-44565475403791930912005-04-06T23:29:00.000-07:002009-06-29T04:41:49.226-07:00- İyi bakın şişko kafalılar..! Neymiş unutmadığım, İyi bakın da görün! <br /><br />- Ne sayıklıyorsun çekirge! Ne yapıyorsun burada.. Ne tuhaflık becerdin yine? <br /><br />- Şey sensei, bütün sesli harfleri kullandım biliyor musun? <br /><br />- Ne diyorsun sen yahu? Ne sesi, ne harfi? <br /><br />- "İyi bakın şişko kafalılar..! Neymiş unutmadığım, İyi bakın da görün!" dedim ya demin.. İşte orada bütün sesli harfler var. <br /><br />- Pes yani, kurtardın mı şimdi? Çıldırtma beni de burada ne arıyorsun, bu kupkuru meydanda söyle? <br /><br />- Yağmur yağması için dua ediyorum sensei, muz ağacı ekeceğim. <br /><br />- Nası bir duaymış bu? <br /><br />- UZUN KULAKLI RÜYALAR <br /><br />Ağlar sabahlara kadar <br />Tutup kulaklarından astığım rüyalar <br /><br />Asılı kalır öylece <br />İdamlık mahkum gibi tüm gece <br /><br />Ve sadece benim gibi inekler <br />Samanyolundan düşecekleri bekler <br /><br />Gün ağarırken sokakları yalar <br />Güneşe yapışıp kalan rüyalar <br /><br />- Ah çekirge ah, ara sıra ettiğin bu sözler olmasa var ya muz ağacı diye seni ekeceğim buraya. Ama yok, bu kupkuru toprakta muzu bırak diken bile yaşamaz. <br /><br />- Muhabbetine pervaneyim sensei! <br /><br />- Yalanmayı bırak da, söyle buraya nereden geldin ne işin var? <br /><br />- Çocukken icad ettiğim bir oyun yüzünden kurudu burası sensei. <br /><br />- ...? <br /><br />- Çocuklarla su içme yarışı oynardık saatlerce içer içer kusardık gene içerdik.. Ağzımızı musluğa dayayıp, en çok suyu içerek kazanmaya çalışırdık sensei. Hehe.. çok defa ben kazandım! <br /><br />- İyi halt ettin!! Vallahi şu zavallı toprağa bile çare bulunur da senin kafandaki koca çatlakları nası dikeceğim Allah bilir.. Nasıl oldu sana sensei oldum bilmiyorum. İşim çok vallahi. Yazık şu ömrüme yahu! <br /><br />- Os sensei, os! ..Sensei, şş, oss dedim sensei! Sensei uyan ne olur, sana yeni şiirimi okuyayım "makarna süzgecine düşen muz ve .." Sensei yaa! Uçuşa geçmenin zamanı mıydi şimdi?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-4456547540379193091?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-52734172226888539062005-04-04T13:02:00.000-07:002011-06-29T13:42:44.225-07:00<style type="text/css"> </style><br /><style type="text/css"> </style><br /><style type="text/css"> <!-- @page { margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } --> </style> <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-_uOmFGqnmWU/TguN9LuUAhI/AAAAAAAACYs/bNVb7V0Vu8Y/s1600/grand.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://2.bp.blogspot.com/-_uOmFGqnmWU/TguN9LuUAhI/AAAAAAAACYs/bNVb7V0Vu8Y/s640/grand.jpg" width="457" /></a></div><div style="margin-bottom: 0cm;">- sensei doğru yere bıraktım mı sence?<br /><span style="color: #000066;">- bekle ve gör çekirge, sorularla zaman harcama.. bak bulutlara, soruyorlar mı "usta şimdi hangi yöne uçucaz?" diye.. </span><span style="color: #000066;"><br /></span>- peki sensei....<br /><span style="color: #000066;">- ... </span><span style="color: #000066;"><br /></span><br /><br />* * *<br /><br />- sensei, neden rayların üzerinde gitmeye mecbur onlar? bizim gibi arazide gezmek istemezler mi?<br /><span style="color: #000066;">- bu onların tercihi çekirge. </span><span style="color: #000066;"><br /></span>- bizim tercihimiz ne peki sensei?<br /><span style="color: #000066;">- bekle ve gör çekirge, sorularla zaman harcama! önce kendi etin, kemiğin, ciğerlerin ne diyorsa onları dinle sen.</span><br />- peki sensei.<br /><span style="color: #000066;">- ... </span><span style="color: #000066;"><br /></span><br /><br />* * *<br /><br />- sensei.. sensei.. uyan!<br /><span style="color: #000066;">- ne oldu çekirge! nedir tatlı rüyamı bölen! </span><span style="color: #000066;"><br /></span>- tren geliyor!<br /><span style="color: #000066;">- ne treni çekirge??!! </span><span style="color: #000066;"><br /></span>- bekle ve gör sensei, sorularla zaman harcama! az sonra ganimetimizi bölüşeceğiz.<br /><span style="color: #000066;">- çekirge!! bu kaçıncı ders! beni kopyalama çekirge!! lafımı çalma çekirge!! kimseyi, hiç kimseyi.. beni bile taklit etme çekirge!</span><br />- oss sensei! oss.....<br /><br /><br />* * *<br /><br />- sensei, tren neden yavaşlamıyor?<br /><span style="color: #000066;">- ...</span><br />- geçip gitti sensei.. geçip gitti! ve hiç sendelemedi bile. yanlış muz kabuğu mu? yanlış yer mi seçtim? neden hiç bir şey olmadı? neden sensei? hem hiç yavaşlamadı bile acaba makinist görmedi mi tuzağımı?<br /><span style="color: #000066;">- ... </span><span style="color: #000066;"><br /></span><br />- ...<br /><span style="color: #000066;">- dinle çekirge. işte senin fikirlerin de ancak bu muz kabuğu gibidir.. ne makinist dikkat eder. ne tren etkilenir. bir dahaki istasyona dek aynı hızda giderler. aynı şekilde çizgi çizgi bir dünya seyreder yolcular pencereden. en yakındaki gerçekler hızla kayar ve belirsizdir onlara. uzaktakileri seyretmeyi tercih ederler. sen sen ol fikirlerini sunma bir istasyonda. birileri düşer incinir de tonla dayak yersin. kurtarmam seni! </span><span style="color: #000066;"><br /></span>- oss sensei. sustum.<br />-<span style="color: #000066;"> ve unutma düşüncelerinin bu yolda bir istasyon olması diye bir amaç edinme sakın. üstelik bu seviyeden bile çok uzaksın. şimdi deriiiin bir nefes al ve hiç bir şey düşünme!! </span><span style="color: #000066;"><br /></span><br /><br />* * *<br /><br />- hiç bir şey düşünmediğimi nasıl anlayacağım sensei?<br /><span style="color: #000066;">- daha o derse gelmedik çekirge! sus yeter!!</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-5273417222688853906?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2280355079665952805.post-20114729467039651322004-09-09T04:51:00.000-07:002009-07-18T04:56:23.089-07:00<ul><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="color:#000080;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Gözlerini her açışında yeniden yaratılır evren. Bütün o yeryüzü, canlılık, milyarlarca yıllık oluşum, uzaklıklar, yakınlıklar, bildiklerin, bilmediklerin... Her zerresiyle tamam olur. Hayatını yine bildiğin o şekliyle bulur ve kaldığın yerden devam edersin oynamaya. Ve bir an bakarsın ki, göz açıp kapayana dek uçmuş ömrün. Hayat boyunca aslında hep o anı yaşadığını anlarsın. On binlerce rüya sığar içine, son kapanışında gözlerinin. </span></span></span> </p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Günaydın Bilge Kedi.</span></span></p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="color:#000080;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Günaydın Vefa.</span></span></span></p> </li></ul> <p class="western" style="margin-left: 0.5cm; margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><span style="color:#800000;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>En kusursuz O’dur her an<br />Düz çizgi yoktur evrende<br />Hep eğridir çemberler, küreler<br />Kanunlar, kaleler yıkacak olan<br /><br />Daha nice gezgini kâşif eder aşk<br /><br />Duy beni der, sev beni, oku beni<br />Alemleri döndürür ilahi ses<br />Var oluşun her sahifesini<br />Mühürler o gizemli nefes<br /></i></span></span></span><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><span style="color:#800000;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>Ne şiirde, ne şairde kalır aşk<br /></i></span></span></span><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><span style="color:#800000;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>Yaprağın şeklini hayal et<br />Kopup düşme derdindeki damlayı<br />Hayal et o dudağın kızıl izini<br />Mum alevini ve sevgili laleyi<br /></i></span></span></span><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><span style="color:#800000;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>Gören gözlere delil olur aşk<br /></i></span></span></span><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><span style="color:#800000;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>Daima var olmuş en kısa yoldur<br />Çile ve dertlerin özünde baldır<br />Pervaneden ders al, perdeyi kaldır<br />Yak, yok et sabrını, yaşarken öldür<br /></i></span></span></span><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><span style="color:#800000;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>Ne yenilgide, ne zaferdedir aşk<br /></i></span></span></span><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Bizi bizden uzaklaştırdı bu çağ. Şehirde dolaşan postacı sayısı kadar bile mektup olmayan günler mi gelecek? Sayısal dünyadaki bu varlıkların kokusu, yumuşaklığı ve tadı da olacak mı bir gün? Kim düşünecek, Kim karar verecek, Kim yaşayacak?</span></span></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Ya doğa yavaşladı artık, ya insanların delice acelesi var. Gece boyu papatyanın yaprağında bir damla çiğ oluşana dek kaç kuyuya girip çıkıyoruz Allah bilir. </span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Seni seviyorum ıhlamur ağacı. Usul usul süsleniyorsun haftalarca. Kimseye yük olmuyor güzelliğin. Seni seviyorum ıhlamur ağacı. Ve sen dans eder gibi bekliyorsun her şeye inat.</span></span></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Kucağımda bisikletle üst geçite çıkıyordum. Sağda bir kız çocuğu taş merdivene oturmuş, kâğıt mendil satıyordu. Kucağında kırmızı kapaklı bir resim defteri vardı. Dört beş saniye göz göze bakakaldık. Bu kapalı defter onun muydu acaba? Bugün bir şeyler çizmiş miydi? Dalıp gidecektim ki, kucağımdaki bisiklet ağırlaştı ve merdiveni çıkmaya devam ettim.<br /><br />Şehir, içine düşen herkesi ve her şeyi parçalıyor galiba. Geçip gidenler ve seyredenlere bölündük az evvel çocukla ben. </span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <ul><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Herkesin bilge kedisi var mı acaba?</span></span></p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="color:#000080;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Hayır. Bir kısmının olması gerek en azından. Fakat herkesin kendine ait bir geleceği var. Aslında tek sahip oldukları, okyanus misali tüm ve tek olan geleceğin sayısız pırıltısından sadece biri.</span></span></span></p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Böyle acayip konuşmayı kimlerden öğrendin bilmiyorum. İyi ki varsın. Böyle beni şaşırtan ve merak içinde bırakan kimim var ki başka?</span></span></p> </li></ul> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Caddede yine yavaş ilerleyen bir trafik vardı. Bekleşen ve ara sıra hareket eden araçların arasında yol bulup aşağı doğru iniyordum. Bankanın hemen önünde, ışıklarda birkaç aracın geçişini beklemek için durmuştum. Kedi “Döneceğim hemen!“ deyip ani bir sıçrayışla önümden geçen minibüsün tepesine kondu, hemen sonra yine çevik bir hareketle daha öndeki bir araca zıplayıp kayboldu. </span></span> </p> <p class="western" style="margin-left: 0.5cm; margin-bottom: 0cm;" align="center" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Verdana, sans-serif;"><i><span style="font-size:85%;">Çok uzak anılar.. Çocukluğumuz<br />İlk öpüşün coşkusu.. Unuttuğumuz<br />Hayat bir aksi seda.. Uçurumlarda<br />Dağılır paramparça.. Karşı yarlarda<br />(Hayatın Üçüncü Gözü - İlhan İrem)<span style="font-family:Comic Sans MS, cursive;"><br /></span></span></i></span><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Hava güneşliydi, hiç bulut yoktu ve yine podyuma dönmüştü kaldırımlar. Ağzından sular akan erkekler içinden geçen bu süslü kadın ve kızların aklında neler vardı kim bilir? Erkek bir adam sayıyorsa kendini eğer neden bütün gün öylece aşağılık şekilde geçenleri seyreder durur? Erkeğin aklı hep aynı şeyle meşgulken, kendini sergileyen şu dilberin aklı ne hinliklerle dolu kim bilir? </span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <ul><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="color:#000080;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Dondurmayı herkes sever değil mi Vefa?</span></span></span></p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Tabii ki dostum, hele bu sıcakta! Yalnız, sen nereye kayboldun öyle hı?</span></span></p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="color:#000080;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Mühim mi bu? İşte hemen geldim ya! Bak ilerde, bu dümdüz caddenin en ucunda bir dondurmacı var. Neredeyse her çeşidinden satıyorlar.</span></span></span></p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Evet gördüm. Ben çikolata dondurmalı süt içeceğim. Haydi gidelim! </span></span> </p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="color:#000080;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Benimle değil de bir kadınla olsaydın nasıl da yazık olacaktı sana şimdi. Tam karşıdaki hedefe dümdüz gitmek yerine, bir labirentte dolaşırcasına ara sokaklarda telef olacaktın. </span></span></span> </p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Az evvel ben de şu kalabalığı düşünüyordum. Dahil olmak mı yoksa seyretmek mi daha berbat bilmiyorum. Özeniyor muyum, iğreniyor muyum belli değil. Günler uzundu ve kendi derdindeydi hayat. Nereden icad oldu bu hatunlar? Bir kadın soyunup yanıbaşıma çırılçıplak uzanınca mı çözülür muamma! Adam olduğumu nasıl ispat edeceğim ki kendime. Oyuncaklarla mı!?! Geri dönüp baktığımda hep aynı manzara; Çocuklar, oyunlar ve çocukluğum!</span></span></p> </li></ul> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm; text-decoration: none;" lang="tr-TR"> <span style="color:#800000;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>gülüp geçmiş nice dilber<br />cilve nazı vefa mı görecek<br />yollara sığmazmış o pabuçların<br />bizler büyüdük, düştük yola<br />seninle pembede karşılaştık<br />her şeyin oyuncağı vardı<br />her şeyi sorduk usanmadan<br />aylarca tırtıl gibi süründük<br />gak yemek, gak su, gak anne<br />mışıl mışıl uyuduk günlerce<br />daha yeni doğmuş bebeklerdik<br />köprü başında düştüğünde sen<br />pembe yalnızlığın içine vefa</i></span></span></span></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><br /></p> <ul><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="color:#000080;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Gözünde büyütme kadınları artık! Vakit de dahil, aynı miktarda isteyip alamayacağın hiç bir şeyi onlar için harcama. Sen ne söylesen söyle o güzel kafasına girmez dilberin. Seksen beş yaşında değilsin, masadaki sürahi değilsin, sen konuşan bir görüntü de değilsin Vefa! Aklını yitirdin uyan. Tutkularını biriktirecek kadar uzun değil ömrün. Ya keskinleştirir seni bu yol veya körelirsin...</span></span></span></p> </li></ul> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-left: 0.5cm; margin-bottom: 0cm;" align="center" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Verdana, sans-serif;"><span style="font-size:85%;"><i>Güneş doğar.. Güneş batar<br />Ama insan Uyumaz bazen.. Düşünür<br />(Bazen - MFÖ)</i></span></span></p> <p class="western" style="margin-left: 0.5cm; margin-bottom: 0cm;" align="center" lang="tr-TR"><br /></p> <ul><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Haklısın Bilge Kedi. En az yıldızlar kadar dert duydum onlardan. Aklıma ne geldi biliyor musun? Ne yıldızları seyrettim sessizce başbaşa, ne bir ortak şarkım oldu sevdiğimle. Şimdi nerdeyse çamur gibi yola yığılacağım. Durgun suya atılan taş olmaktansa, yayılan dalgalar olmayı seçtim artık. Senin geçenlerde söylediğin “Bizleri yaşatan belirsizliklerdi hep” sözünü çok sevdim Mavi Kedi. Koluma saat bile takmıyorum yıllardır. </span></span> </p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="color:#000080;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >O sözü ben söylemedim. Sen söyledin veya henüz söylemedin Vefa. </span></span></span> </p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Aklım karıştı yine galiba, affet beni. Sana biraz olsa da yetişmem mümkün mü Bilge Kedi? </span></span> </p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="color:#000080;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Öğrenilen her bilgi, bir balon gibi şişirir aklı. Üzerindeki gizli harfler gittikçe büyür, büyür sonsuza dek. Tevazu gösteren herkesin kolayca okuyabileceği bu harflerde hep aynı şey yazmaktadır. “CAHİLLİK”.</span></span></span></p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Ve bir gün balon patlayınca, bilgiye mi dahil olur akıl sahibi?</span></span></p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="color:#000080;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Evet Vefa. Zamanla her şey içinde aktığı şeye benzer. Her şey baktığı şeye dönüşür.. Sen elmaya bakarsın, elma toprağa, toprak bulutlara, bulutlar denize, deniz yıldızlara, yıldızlar aklına bakar insanın! Ne düşünürsen osun!</span></span></span></p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Bir hayalim desene!</span></span></p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="color:#000080;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Evet Vefa! “Elma”yı tatsan da tatmasan da toprak olup gideceksin. </span></span></span> </p> </li></ul> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="center" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Verdana, sans-serif;"><span style="font-size:85%;"><i>Kaç kez evinizin önünden geçtim bayram giysileriyle<br />Siz dans ediyordunuz, dışarısı soğuktu<br />Bir pencere vardı aramızda<br />Işığı söndürüp gezmelere gittiniz.<br />Kaç kez çiçekler bıraktım kapınıza, yoktunuz!<br />Kapınızı çaldım çırılçıplak, görmediniz!<br /></i></span></span><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="center" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Verdana, sans-serif;"><span style="font-size:85%;"><i>Şimdi siz, en çılgın sevişmelerin ateşli rakkasesi<br />Dönüyorsunuz, dönüyorsunuz etrafımda<br />Elleriniz varmış, ellerinizle güller sunarak<br />Derin bir sevda ile gözlerinizde, dönüyorsunuz<br />Çırılçıplak teninizde, ışıklı tüller uçarak<br /></i></span></span><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="center" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Verdana, sans-serif;"><span style="font-size:85%;"><i>Ben, koridorun öteki ucundayım, sizin yolunuz uzun lakin<br />Ben sevda rüzgarında, sizde, sessizlik hakim<br />Kavuşmamız şarkı şarkı olacak, yürüyün öyle çılgın, öyle sakin<br />(Merhaba Koridor – İlhan İREM)</i></span></span></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><br /></p> <ul><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="color:#000080;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Müzik, şu dinlediğin müzik var ya; Seni senden koparır, götürür uzaklara. Bilmediğin şehirlerin kalabalığında kaybolursun. Belki de savaş vardır o düştüğün meydanda. Parça parça olur etlerin. Belki çılgınca akan, koyu mavi bir nehre kapılırsın. Sonra, son notanın vuruşunda, o şarkı yine seni sana teslim eder. Ama bir başka biçimde. Sen seçemezsin müziğini, o seni sevip alır koynuna.</span></span></span></p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Yoksa, Aşk da bir şarkı mı yoksa Mavi Kedi; Bütün hücrelerimizi orkestra şefi gibi yöneten? </span></span> </p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="color:#000080;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Yine dönüp dolaşıp aynı muammaya düştün. Bu yer, bu gök arasında söylenmiş hangi söz biraz olsun hakkıyla tarif olmuş Aşka? </span></span></span> </p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Bu gezegende sevişmekten öte ne dert var ki yemek, içmek.. uyumaktan başka? Aklım oynadı yerinden yine bak. Bir yanda doğası dengesiz varlıklar olan kadın, diğer yandaysa aklı dengesiz olan ben. Aradaki her neyse yok olsun artık! Beş duyumun beşini birden ele geçirsin aşk!</span></span></p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="color:#000080;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >İsyanına katılıyorum. İnanılmazdır, anlaşılmaz giz gibidir ki, var olan her şey sevilmek ister! Dağ, taş, bulut, tüm börtü böcek, saksıdaki çiçek ve gördüğün bildiğin her şey. Her şey sevilmeye dair o büyük aşkın izleridir yaratılışın. Kimini gül kokusu sarhoş eder, kimini dikenler parçalar bu bahçeden geçerken. </span></span></span> </p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Dünya hiç adil değil biliyor musun sen de hı?</span></span></p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><span style="color:#000080;">Öyle olsaydı var olur muydu yüce terazisiyle Ahiret? <span style="font-style: normal;">Dünyayı doymak bilmez ejderha bil Vefa. Birazını yakar, birazını sırtında gezdirir, birazını pençeler, birazını okşar görünse de hepsi sonunda bir ejderha sofrasında bulur kendini. </span></span></span></span> </p> </li></ul> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><span style="color:#800000;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>Aklımı çalan o kıvrımlardasın<br />Tendeki tuzdasın sen aşk<br />Pembe güllerle kaplı göğsünde<br />Keman olsun gövdem tel tel<br />Gel yapış dudaklarıma<br />Dünyanın tüm tatlarıyla gel<br />Her ne varsa beni var eden<br />Bana ait her izi benden al<br /></i></span></span></span><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Çarpık evde düzgün insan olur mu? Masa, sandalye, duvar, kapı ve penceremiz eğri. Sofradaki yemekler birbirine girmekte. Komşunun bıraktığı fasulyeye bir hüzündür sızmış, ekmek kırıntıları, tuz taneleri ve bir yudum su.. Açım. Beceriksiz ve açım. Peynir ekmek yiyorum lokma lokma. Dolapta yarım karpuz, sulu, tatlı ve soğuk. Bir tabak soğuk fasulye, ekmek, peynir ve bıçak. Ben ekmeği koparıp peynirle yiyorum yine. Babam geç geldi. Sanki yol boyunca geri geri yürümüş gibiydi hali. Bir şeyler söyledi. Her şey sallantıda, her şey yamuluyordu. Sözler yanımdan geçip duvara yapıştı. Karpuz dolaptaydı halen. Babam bulduğu soğuk fasulyeyi bıçağın ucuyla yiyordu. Babana söyle, kessin karpuzu demişti annem.<br /><br />Annemin sevdiği şarkılar aptallaştırıyor beni. İlhan İrem dinlemek istiyorum.. Dolanmayın etrafımda kıvılcım gibi ne olur. Perde çekilsin.. Kapı kalmasın açık. Ağlamayı bekliyorum.. Ağlamayı bekliyorum son istasyonda ben. Kara tren çığlıklarla haber versin geldiğini. O sesten başka hiç bir şey duymak istemiyorum. Pencere kenarına oturup kalacağım. Her şey gri gri, çizgi çizgi olsun, hızla geçip gitsin önümden. Kimseyle, hiç kimseyle yüz yüze gelemem.</span></span></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Dinamit yüklü palyaçoyum ben. Şakaklarımdan sızmak için zorluyor bütün ağırlığıyla kâinat. Dolanmayın etrafımda kıvılcım gibi ne olur.</span></span></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="center" lang="tr-TR"> <span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Verdana, sans-serif;"><i>İzin ver çocuklar gibi çaresiz olsunlar,<br />Çünkü güçsüzlük muhteşem bir şeydir<br />ve güç, hiç bir şey.<br />İnsan doğduğunda güçsüz ve uysaldır,<br />öldüğünde ise, katı ve duyarsız.<br />Bir ağaç büyürken hassas ve esnektir,<br />ama kuruduğunda ve sertleştiğinde ölür.<br />Sertlik ve güç, ölümün refakatçisidirler.<br />Uysallık ve güçsüzlük, varlığın canlılığının dışa vurumlarıdır.<br />Çünkü katılaşan hiçbir zaman kazanmaz.<br /></i>(Stalker – Film)</span><span style="font-family:Comic Sans MS, cursive;"><br /></span></span><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Saat çoktan ikiyi geçmişti. Mutfağa gidip biraz soğuk su içtim. Odama sessizce dönüp, yatağımın ucundaki pencerenin tüm perdelerini sonuna dek açtım. Mavi Kedi tüm bilgeliğine rağmen nasıl da mışıl mışıl uyumuştu. Bu cahil aklı neden uyku tutmaz ki! Dünyaya bir gün yine gelsem de bir kedi olsam ah! </span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Eğik evim, ip kadar düz sokaklara bakıyor. Özenle çizilmiş şehirde, özenle hareket eden bir yığın uykuda şimdi. Aynı yastıktaki sevgililer bile geceleri böyle habersiz birbirinden. Herkes o büyük yalnızlıktan almış payını. </span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Dev bulut geçiyor şehrin üzerinden. Bir avuç insanla beraber titriyorum.<br /><br />Şehirde bir avuç insan dışında herkes onu bulut sanıyordu. Neredeyse hepsi zaten uyuyordu. Yalnızlığı bir avuç insan tanıyor, o bir avuç insan her gece lokma lokma şehre yağıyordu. </span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Penceremde tanıdık bir yüz odamı seyrediyor. İki bin beş yüz bakıştan ne kaçırabilirim ki? Yıldızların arasındaki karanlığa benziyorum. Beni de kucaklayın, sevin ne olur. Her gece bir parçamı daha kendine katıyor yalnızlık. Gel her kimsen, adına Leyla diyeyim. Gel her neredeysen, uzan yanıma sevgilim. Ufalıp ufalıp, geceyi anlatan her satırın sonuna çakılan iki küçük nokta olalım seninle yan yana. </span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><span style="font-family:Book Antiqua, serif;">Devam etsin içimde bir şeyler. Yeter! Nefes alışımı duyuyorum!...</span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Canavar geldi! Sırtımdan aldı bu gece. Canavar geldi.. Uyumak istiyorum.. Uyumak istiyorum.. Çok acıyor!! Çok acıyor.. Çok.. Çok.. A-cı-yor.. ...-yor..</span></span></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>Yıllardır veya belki de hiç olmadığım kadar mutlu olduğum uzun ve tatlı bir rüya görüyordum bu sabah. Uyanmak nasıl kötü etti beni bilseydin, tuz buz olmuştu tenim.</i></span></span></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>Önce bir parktaydım. Üç büyük kaydırak hatırlıyorum. Hani bilirsin, çocukken merdivenle çıkıp aşağı kaydığımız. Yirmi metre yüksekliğindeydiler sanırım. Onlarla oynuyordum. Bir tanesi yerde yan yatmıştı. Onun kaydıraklı yerine oturdum. Sonra bir veya iki tanıdık kız arkadaş o kaydırağı düzeltmek için alttan ittiler. Yükseldim, ayağa dikildi kaydırak, sallandı ve ben de beraber hızla öteki yana düştüm. Toprağa çarptım. Kalkıp bir şeyler söylenerek çıktım oradan.</i></span></span></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>Sizin evde buldum kendimi. Bir odada bekliyordum. Sen ailenle mutfakta yemek yiyordun. İki kız daha vardı senin yaşlarda. Biri epeyce şişmandı. Kardeşlerin olduğunu düşündüm. Yemekten sonra biraz da çay içmek için mutfakta oturdunuz. Çayı kızlardan biri hazırlamış önceden. Sonra yanıma, beklediğim odaya geldin. Sana öylece bakıyordum ve sanki sen de öyle şaşkın veya meraklydını. Saçların değişikti çünkü. Uçlara doğru gittikçe siyahlaşan, omuz hizasında, gümüş renkli düz saçların vardı. Çok soğuk görünüyordun. Konuştukça alıştım bu yeni haline. Sana bazen “Prenses” bazen “Yağmur” diyordum. Ara sıra minik sarılışlar ve öpüşlerim oluyordu. Binlerce yıldır insan yüzü görmemiş gibi, seni bulduğuma seviniyordum. Sana dokundukça sanki damarlarımdaki tüm kan değişip tazeleniyordu. Öyle mutluydum ki Yağmur; anlatmak için burada yazacağım her satır sanki titreyip dökülüyor utancından. </i></span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>Sonra “Çıkalım” dedin.” Çıkalım, gezelim, bir yerlere gidelim. Daha rahat ve güzel olur günümüz.” </i></span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>Evden çıktık, yoldaydık. Yürürken aynı anda yelek gibi bir montu giyinmeye çalışıyor fakat beceremiyordum. Büyük metal çıtçıtları olan, güzel bir monttu. Yardımını istedim. Sen ilk ve son çıtçıtı, sonra diğerlerini de kolayca ben taktım. Altımda bir kot vardı. Nedense pantolonumu arka kemer yerinden tutup yukarı çektin sıkıca. Popomu beğenmiş gibi bakıyordun. Kadınların erkeklerin poposuna neden baktığını, nasıl beğendiğini falan soruyordum şaşkınlıkla sana.</i></span></span></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>Bakırköy'deydik. İstasyon caddesinde yukarı doğru yürüyorduk. Hafif, ılık bir yağmur yağıyordu. Islandıkça vitrinleri yansıtan kaldırımlara bakıyordum. </i></span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>"Hadi gel, karşıda güzel bir yer biliyorum.. Oraya gidelim" dedin.. Ne söyledin şimdi hatırlamıyorum ama bir kadın ismi gibi zarifti mekanın adı. Müzikleri güzel bir yer olmalıydı çünkü sen de bir şarkı söylüyordun. </i></span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>Hâlâ caddede yukarı çıkıyorduk. Dediğin yeri merak ediyordum ve bir türlü varamamıştık. </i></span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>"Yağmur.. sen karşıda derken yoksa....." </i></span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>"Evet Vefa karşı.. Karşı tarafa geçeceğiz vapurla tabii ki" dedin. Saate baktım. Vakit öğleyi çok az geçmişti. Kolumu sımsıkı tutuyordun bazen. Yürüyorduk. Ben ise gün içinde yan yana olacağımız ne çok vaktimiz olduğunu düşünüyordum. Ne güzel, gideceğimiz yer de uzaktı. Yol bile hemen bitmezdi. Saniyesini kaçırmak istemiyordum bugünün. </i></span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>Ben bu düşüncelerle yürürken, yüzüne bakarken, sen: "Bir gün yine böyle gideriz oraya beraber" dedin. O an söylenebilecek daha güzel ne var ki? Yarın boş bir çuval değildi artık. “Tabii ki Yağmur” diyebildim.</i></span></span></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i><b>En güzeliydi seninle bir günü, seni bir gün daha göreceğimi bilerek yaşamak. </b></i></span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>Cebimdeki para geldi aklıma. Yirmi milyona yakın bir şeydi sadece. Sıkıntıya girmiştim. Hâlâ caddedeydik ve bu para durumumu sana nasıl izah edeceğim diye kıvranıyordum.</i></span></span></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i>Neler uçup gitti birden o caddeye. Daha güne başlamadan.. İzah edemeden! Saat dördü geçmişti. Gün ağarınca kaybolan yıldızlar gibi hızla yok oluyordu rüyamın izleri. Kalanları da kıytırık kalemimle tarif etme gibi bir zavallılık yapıyorum şimdi Yağmur. Bu gördüğüm en şahane düştü. Bana hiç söylenmemiş en güzel sözleri senden duymuştum. Anlatmalıydım sana. Sahi, rüyamda sen hiç sigara içmedin, hatta sigaradan bahsetmedik bile.</i></span></span></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Bunları yazıp uyumuşum. Yağmur’la ben internette beş yıldır yazışıyoruz. Hiç yüz yüze gelmedik bunca zaman. Sabahki rüyam o kadar net anlatıyordu ki halimi bana.. Bir kızı sevmeyi sürdürebilmenin en uzun yolunu seçtiğimi gördüm. Sadece yolladığı resimlerdi onun endamını bana anlatan. Resimler kımıldamıyordu ki hiç. Gözlerini nasıl kırpar, konuşurken, gülerken, ağlarken hangi kıvrımlarda bulurum onu bilmiyordum. Yazışıyorduk ve yarın da yazışmamıza şu an için bir engel yoktu.<br /><br />Resimlerine baktıkça, içime her şeyini yitirmiş bir adamın derin üzüntüsü yığılıyordu. </span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="center" lang="tr-TR"> <i><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Verdana, sans-serif;">Aynı anda aynı sessiz geceye doğru içim sıkılıyor demişizdir.<br />Aynı sabaha uyanırken kimbilir, aynı düşü görmüşüzdür.<br />Olamaz mı? Olabilir.<br /><br />Onca yıl, sen burada<br />Onca yıl, ben burada<br />Yollarımız hiç kesişmemiş<br />Şu eylül akşamı dışında<br />(Eylül Akşamı – Bülent ORTAÇGİL)</span></span></i><span style="font-family:Comic Sans MS, cursive;"><br /></span><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Bir hayalden gelip, bir hayale katılıyor ardımızda her şey. Ya bu sis kaldırılsaydı yolumuzdan? Herhangi yöne bir adım bile devam eder miydik? Ne akıl almaz bir haldeyiz. Bizleri yaşatan belirsizlikler oldu hep, gerçekler değil! Dudağı dudağıma değmeden öleceğimi bilseydim ne kıymeti kalırdı güzelin? </span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Yoktan gelip yokluğa düşüyor bana çarparak her şey. Ne yaparsam onu yapıyor ya, sanıyorum ki Vefa var aynada. Hani düşündüğüm an, ben de katılırım nefes alışıma. Başka neler var böyle fark edemediğimiz? Musluk var, su var, diş macunu ve havlu var... Nasıl böyle inandırıcı olmayı başarırlar? Kim, nerede, ne zaman ve neden başlattı bu gerçekliği? </span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Hey be görkemli hayat! Jileti yüzümde gezdirirken, nasıl da çalıntıymış gibi titriyor ellerim. Benden kurtulmak için böyle çırpınır ya gövdem; Ey görkemli hayat! Şu çakıltaşlarım da yüzünü bulandırmasaymış, ne pürüzsüz yansıtırdın o gazoz ağacını be! </span></span> </p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Yüzümdeki çizgiler arasında sinsice kımıldanıyordu yıllar. Aynadaki hayalimden bile en az bir nefes geride yaşıyordum hayatı.</span></span></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" lang="tr-TR"><br /></p> <p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="center" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><i><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:Verdana, sans-serif;">Vaz geçmek.. birden bire<br />Her şeyden.. vaz geçmek<br />(Tepedeki Çimenlik – Bulutsuzluk Özlemi)</span></span></i><br /></span></span><br /></p> <ul><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="color:#000080;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Günaydın Vefa! Bir adım öne geç, bir kaç saniye ileride yaşamayı dene bugün. Bütün manzarayı kaçırıyorsun. Hayata dair her kımıltıda sen, önüne çıkan koca bir duvar gibi kendine çarpıyorsun. Kendine dön, geride kalma, kendini takip etmeyi bırak, hayata bak!</span></span></span></p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Sence bu kolay mı? Bedenimden uzanan iki kol, iki kolun ucunda iki el, ellerim on parmakla bitiyor işte. Hepsi bu! Dünyayla bağlantımın çoğu bu on noktadan geçmekte. Ve yazık ki hayata uzanan çoğu duyargam arızalı biliyorsun. Eğri büğrü algıladığım bir gezegende, eğri büğrü ve silik bir adamın içindeyim. </span></span> </p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="color:#000080;"><span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >Karakterinde kusur olmasın Vefa! Fiziksel kusurlar elbet aşılır. </span></span></span> </p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" >İlk on saniyede kaybedenler vardır. İşte ben de o ırktayım. Her sahaya benden önce arızalarım giriyor üstadım. Her oyuna yenik başlamak, mücadele, mücadele ve insan üstü gayret. Herkes kocaman adamlar olup, kocaman oyunlar oynuyor. Sana uçurtmalı dede rolü verilmiş, üstelik bir de alkışlanıyorsun. Derdini anlatmaya kalkarsın, bazen isyan edersin ve çelik keskinliğinde hoşgörüsüyle geçip gider insanlar. İster prens kadar yakışıklı ve alımlı ol, ister sevdiğine en yakıcı bakışı at, ister şehrin en tepesine çık, ister bir satıra hayatı sığdır.. Kim takar seni. Hepsi boş! TV deki bozuk yayın gibisin.. Etrafındaki parazitler her yeri kaplıyor.</span></span></p> </li><li><p class="western" style="margin-bottom: 0cm;" align="justify" lang="tr-TR"> <span style="font-family:Book Antiqua, serif;"><span style="font-size: 13pt;font-size:100%;" ><span style="color:#000080;">Sus Vefa, sus, iyi biliyorum sen nesin<br />Hiç kimse, ne kızıl saçlı ne sarı<br />Süslenmedi bugün aynada senin için<br />Ne ellerin, ne dudakların umursandı<br /><b>Hiç bir </b></span><b><span style="color:#000000;">güzel</span><span style="color:#000080;"> seni </span><span style="color:#000000;">hayal</span><span style="color:#000080;"> etmedi bugün</span><br />Sus <span style="color:#000080;">Vefa</span>, sus, <span style="color:#000080;">iyi</span> biliyorum <span style="color:#000080;">sen</span> nesin<br /><span style="color:#000080;">Bazen</span> aynada, <span style="color:#000080;">bazen</span> bendesin<br /><br /></b><span style="">Maaoouv! dedi ve zıplayıp aynada kayboldu Bilge Kedi!!</span></span></span></p></li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280355079665952805-2011472946703965132?l=vavkedi.blogspot.com' alt='' /></div>Vefahttp://www.blogger.com/profile/13330953369057428394noreply@blogger.com0